Aşk

Blackrider de aynı sorunlarla boğuşuyor sanırım.Ama araya zaman girecek ve en berbat pislikleri temizleyecek melancholy...

Pislikleri temizleyecek olan melankoli mi olucak ?

melankoli yaparak hayatın sana verebileceği onlarca şeyi reddetmekte olduğunu fark ettiğinde ya iş işten geçmiş olursa _

Melancholy e yazdığımı belirtmek için öyle dedim lizard Pislikleri temizleyecek olan zaman..

biraz devrik olmuş cümle bende yanlış anlamaya meyilli okumuşum

Daha ilk mesajda kafama takılan bir şey var, nedir bu gençliğin derdi? İlla aşk denildiğinde akla acı mı gelmeli, nedir bu acı merakı? Kusura bakmayın sinirim tahmin edilemeyecek kadar tepede, sert gidebilirim ama nedir derdiniz, rahat mı batıyor, lafım elbetteki herkese değildir.

Aşk denildiğinde akla tabiki en önce acı gelmemeli ama bu tecrübeyle alakalı birşey.Yaşadığım,ciddi ilişki diyebileceğim ne kadar şey var ki elimde?Peki yaşadığım bu güzel duygular kötü hüsranlarla bitiyorsa sitem etmeye hiç mi hakkım yok jack?Bunu dile getiriyorum evet,çünkü bana gerçekten acı veriyor,üzülüyorum.Hak etmediğimi,üzerime yığıldığını düşünüyorum.Sevdiklerimle ortak yaşamımda,ilişkilerde üzülmek nedense hep benim görevim oluyor.Diğeriyse arkasını dönüp gidiyor öyle.Sitemim buna işte.Bu acı merakı değil,sadece olanı söyleme....

http://sozluk.sourtimes.org/show.asp?t=%2341+

ilginç bunu da mı sen yazdın ?

Duygusal olarak ölüp tekrar doğmaya ihtiyaç duyduğunuzda daha ruhların birbirini görmeden tanışmaları ve evrendeki herşeyin bu karşılaşmayı hızlandırmak içimn işbirliği içinde hareket etmeleri

Belki de içimde doğurduğu umut haklı çıkar belki bana hayat verecek yağmurun yağma olasılığı vardır hala ve evet belki de tanrı çocuklarını seviyordur
Yalnızsınızdır bir gün daha bitmiştir.Kılık kıyafetinizin hiçte göz kamaştırıcı olmadığının arkadaşlarınızın size hiç te istediğiniz kadar yakın olmadıklarının sürekli bilincindesinizdir ve bir gün karşınıza öyle biri çıkar ki ağlamak istersiniz

tamamen katılıyorum beklenti varsa aşk olmaz bi anda olmalı işin güzel kısmı da bu...

bana herzaman sadece bir günlük mutluluklar yaşatan olay

Aşkın gözü kör olabilir ama inan bana karnı açtır.İyi sindirilmemiş bir aşk üçüncü tekillere muhtaçtır.

ya aynı seyleri bende yasadım.ayrılalı 1 hafta oldu ve ben ortalıkta ruh gibi geziyordum ta ki 2 gün öncesine kadar.kendimi toparladım ve acaba o benim kadar üzülüyor mu da ben üzülüyorum dedim kendi kendime.biz bayanlar her zaman çok duygusal davranıp kaptırıyoruz kendimizi ama erkekler öyle değil.bazıları dışında...onlar o kadar önemsemiyor biri gelir biri gider havasında.ben kahrediyordum kendimi onu cok seviyorum sorunlarını cözünceye kadar beklicem,artık ondan baskasını sevemem falan diye düşünüyordum.şimdiöyle değil.çünkü artık sevgimi haketmediğini düşünüyorum.insanlar ne olursa olsun seviyorsa peşinden gitmeli sevgisinin,sorunu olsada beraber cözmeli,ortada bırakıp kacmamalı ama o bunu yaptı.sorunları yüzünden beni bıraktı.ben onunla olmayı göze almıştım çünkü seviyordum ama o bunu istemedi.bekleme dedi.seven insan bunu yapmaz.gelecegi için bırakmaz.sevgi olmadan mutluluk olmadan gelecekte çok basarılı olsan ne yazar.o yüzden onu unutmaya ,içimden atmaya karar verdim.karsıma sevebileceğim birisi çıkarsa kaçmıcam.sevgimi hakedene vercem.sevgiyi hakedene verin.birde sunu unutmayın!'SİZİ SİZDEN DAHA ÇOK KİMSE SEVEMEZ'

Kolay aşklar çağının çocuklarıyız biz. Yaşadığımız her şey bir klip kadar basit, kısa, anlamsız ve unutulur oluyor... Ve her şey bir ölüm gibi kısa ve acısız. Bugüne kadar ya sevdiğim bütün kadınlar kalbimde öldü ya da sevdiği bütün erkekleri kalplerinde öldüren kadınları sevdim.

Yarım kalmış öpücükler mezarlığı gibi oldu kalbim. Ben kendimi tamamlamaya çalıştıkça, anladım ki, kadınlar yarım kalmış erkeklerin peşinde koşuyorlarmış. Tamamlanmış ya da hiç başlanmamış bir erkeği sevmiyorlarmış... Kadınlar tamamlamayı seviyor, yapmayı oldurmayı. İçine kendilerini katamayacakları bir oyundan kaçıyorlar. Hikayesine bir cümle eklemeyecekleri erkeklerin, hikayelerini hiç dinlemiyorlar. Binbir emekle oldurdukları, tamamladıkları erkeklerine uzaktan bakınca kendilerini hatırlıyorlar.

Kendi özgürlüklerinin peşine, erkeklerini tamamladıktan sonra düşüyorlar. Ve ben sevdiğim kadınların özgürleşmelerini yanımda yaşamalarından yoruldum. Bir kadın özgürleşirken önce en yakındakileri öldürüyor. En çok sevdiğini, ilk yıkıyor. En inceler, en çok ve en kolay kırılanlar oluyor. Özgürlüğün yolunun en yakınındakileri yıkmaktan, öldürmekten geçtiğini sanıyor.

Kaç kadın kendini özgürleştirdi, beni öldürerek. Gerçekten sevince insan, ölemiyormuş da. Sevdiğin kadın vurdukça yaraladıkça, canlı kalmayı çalışıyor metabolizma. Aşk yaralı da olsa canlı tutuyor. Özgürleştikten sonra ise, üzerine basıp geçtiği ilk kişi yine en yakındaki onu en çok seven oluyor..

'Bedenimi uyandıranların ruhumu, ruhumu uyandıranlarınsa bedenimi uyandıramadıklarını gördüm'