sonsuzluk

Merhaba sevdiğim,
melek yüzlü gecelerin ve terk edilmişlikten uzak diyarları olan ak sayfalarıma tekrar hoşgeldin.
maviliğin bu sayfalara daha senin haberin yokken girdi.Sen bilmiyordun. Ben her gece seni hayal ediyordum.Aldattığın ya da aldattığını sandığın terk ettiğin diyelim ya da terk edildiğin, sen herşeyinle geldin. Ve benim aldattıklarım, aldattıklarımı sandıklarımla sen beni kabul ettin.
bu tandığım bir sıcaklık, eski bir dejavu formu değişmiş ama aynı güvenlik hissi.Nereden bilebilirdim ki herzaman gelip geçen kavurucu bir sıcağın ortasında sana rastlayacağımı.
sende arıyordun!Bulduğunu sandığın durakalarda duraklıyordun. Ben sonsuzluk istiyordum. Bir aşkla sonsuzluğa uzanmak istiyordum. Var olan biçimimden kurtulmak istiyordum.Bana yapıştırmış oldukları bütün etiketleri yırtmak istiyordum. Onlar herneyse artık önemi yok.
önemli olan sonzsuluk.Şu deniz mesela, gökyüzü,uçsuz bucaksız yollar. Ben seninle göklere uçtum,okyanuslarda yüzdüm, yollarda yürüdüm.
sonsuzluğu arıyordum. Sonunda buldum. Gökyüzünde değil,hayır. Denizlerde de yok, yollarda da bulamadım.Ama senin her elini tutuğumda her bana bakışını hissettiğimde, bana dokunduğunda sonsuzluğa ulaştım.
Sonsuzluk,
Maviliğinle kahverengimin kesiştiği nokta.İşte tam orası SONSUZLUK....