Acemi Kelimeler

değildi. gözlerinin güzelliğine senin de türküler mi yazmalıyım . ki yazsam ne olur daha önce çok gördün beni ağzı şarkılı. ama hiç görmedin nasıl sevdiğimi.
benden o türlü hoşlanmadığın açık. benim de seni bildiğim gibi sevemeyeceğim. severim diyordum kontrollü bir şekilde. bu kadar sert olacağını bilmiyordum. bilmediğim bir şekle büründüm seni sevince. ateşle oynamak gibiymiş. çok geçtim bu yollardan diyordum ya. sözlerimi kül ettin. buruşturdun da attın çöp kutularına. bir yanılsama mıydı kendine güvenim? bir ateşti, bir silah,, oyun olmayacak. aldım ve çetim tetiği galiba. kendime yazık mı ettim?
böyle farklı olmak hoşuma gidiyor şimdi. seni de farklı görüyorum. seni güçlü görmek o kadar güzel ki.
canım. canım diyince hep bildiğim biri farklılaşıyor gözümde. yepyenisin. ve çok güzelsin.
durmadan sana dokunmak istediğimi söylemiştim. çok geçti üzerinden. şimdi de öyle oldu. ama o dokunmak bu dokunmak değilmiş. yeniden doğdu herşey.
seni seviyordum yeniden sevdim. bendeki hayaliyle yarışıp da yarışı kazanan bir sen varsın. ben şaşkın. afalladım. kendimi tanımlamak için benzetmeler arıyorum şimdi durmadan. öyle garip ki halim.
ah sen. kelimeleri insan ne zaman küçümser biliyor musun? hissettiklerini büyütmeye değil küçültmeye başlayınca.
Yeniden acemi ettin beni. ayakta duramıyor söylediklerim. bir düzeni yok. bir derinliği yok. hüznü yok neşesi yok.
Salladın. belirsizliklere koydun beni.
Artık daha zor. Çünkü yeni başlıyor.