Ayyas.Com

Kaybolmak, sonsuz boşlukta sonlu bir yolculuk. Başlar hayatla, biter ölümle. Hayat başlar, geri sayım başlar. Ortalama 70 den... Neden yaşarsın ey insan ? Ölümdür sonu da ondan. Ölmek için yaşarsın. yaşadığın için ölürsün. Çaban nedendir daima daha iyi için? İyinin de sonu yok mudur? Tatminsizliğinin boyutu senide ürkütüyor bunu biliyorum. İyinin olmayan sonunu bulma çabası senide bitiriyor. Amacın yok sana varmış gibi görünsede... Bıraksan her şeyi sona varsa kendiliğinden daha iyi olurdu belki ,ama denemek ürkütücüydü. Sıyrılmak aralardan. Sokakta bir anlık dikkat çekmek korkuttu seni. Saklandın hep normal kabul görülene.Normal senle beslendi . Yeni senler normali geliştirdi. Norma,l kabus oldu gece de seni bırakmadı. Normal, sadık olmayan sevgilin oldu sen onun bağlılığına güvenirken önüne gelenle seni aldatan. Korkun ömrünü uzattı, yolunu uzatmana sebep oldu.
Sen kendini hayat uzmanı kabul ettin. Bu ikinci hatan. Hayatı ne kadar tanırsın ki uzmanı olasın. Senden öncekiler bilselerdi hayatı senin olmana izin verirler miydi ?Sen uzman geçinen, sen ey zavallı gereksiz bir sürü bilgiyle doldurdun gerekli olan beynini. Aşırı yüklenme düşünce bozukluğuna , düşünce bozukluğu yanlış algılamana neden oldu. Sonuçta ne kadar beceriksiz olduğunu aynaya bakarmış gibi gördün. Saçını sağa yatırdın aynadaki görüntünde ama aslında soldaydı ve sen bütün hayatın boyunca saçını sağa doğru yatırdığını sanmadın mı? Öğreniyorsun yavaş yavaş... Ama ne farkeder ki. Büyük bir yalana daha inanırdın hiç bir şey için geç değildir derken. Yalanını kendi yüzüne vurmaya başladın artık. Bundan sonrası senin için acı sadece.
Kendini üzdün , kendini suçladın, kendini aşağıladın... Bunları yaparken benim varlığımı bilmezdin hiç. Belki bilseydin biraz daha sorumlu davranırdın. Artık çok geç bize ayrılan vakit doldu. Sen bizim farkımıza varamamıştın . Ben ise sana anlatmaya çalışmadım zaten yara mıydı işe çabalasam? Sesimi duyurabilir miydim üst üste binmiş binlerce taşın altından sana? Artık sorgulamayalım. Burda bırakalım insan. Kaybolmak, sonsuz boşlukta sonlu bir yolculuk... Bu sadece senin için geçerli senle bu noktada ayrılmak zorundayız. Mutluyun seni tanıdığım için. Değerimi bir kere daha anlamamı sağladın. Daha fazla konuşmak istemiyorum. Nihayi son ve sana bu noktada elveda!