İnat

Kalbim kendini sokaklarına atıyor.Kuru bir yer kalmasın diye bedenimde,en kırmızı sokağına hapsediyor beni.Sokak alev alev yanıyor,yağmura inat tutuşuyor her damlada.Kalbimin yangını ve gözlerimin yaşı gibi alev ve yağmur.Dinmek bilmiyor.Haykırıyor sonunda kalbim,yağmura savaş açarcasına kızgın ve öfkeli.İstersen sabaha kadar yağ diyor gitmeyeceğim,korkmayacağım hiçbir zaman ıslanmaktan.Evet diyor bazen üşüyeceğim,titreyeceğim,ölümün eşiğine bile geleceğim belki kimbilir.Ama ne olursa olsun terk etmeyeceğim bu kırmızı sokağı.Çünkü bu sokak sevdiğim adamın sokağı.Yüreğimi yakan alevine,bir iğne gibi bedenime batan yağmur damlalarına inat terk etmeyeceğim onun sokağını.