Ayyas.Com

Gözlerini kapatmak gibi bu şeyin tesiri...Hani batmış birşey acıtıyor orayı sanki,elinle asılsan gelicek sanıyorsun ve o batan şeyin ardında kapalı gözler,yavaş adımlar,kesik-utangaç soluklar...

Kapalı say gözlerini!Yürüyorsun,Bir yere vardın.Kulağında soğuk hissettin ve uğultular tırmalıyor ürpermiş yüreğini...Adımların kararsız bir uzun atıyorsun birde küçücük.Üşüyorsun,ensene ayaz iniyor,hafif bir titreme ensenden bacaklarına düşürüyor kendini.Yürümeye devam...

Hayret normalde mutlaka birşey çıkardı önüne!Ama ayağın ne tökezliyor takılıp birşeye nede bir duvar çıkıyor yol bitti diye.Yolun açık bu yolda...
Derken bir çocuk sesi hafif uzak,gülüyor neşeli umursamaz.Tam geliyor yanından geçicek düşüyor çocukcağız.Göremesende bir his işte kaldırıyorsun yerden.Ama nafile,yetersiz bu ilgi başlamış bile ağlamaya.Ağlıyor işte susturamıyorsun...Az önceki umursamaz mutluluğu bozan bir isyan!

Ne diyeceğini bilemiyorsun,nasıl avutsan?Çocuk işte yalana inanır deyip kandırmaya başlıyorsun,umut veriyorsun...Düşündümde bir an, sen çok iyi bir insan olmalısın!Gözlerin kapalı yürümek zorundayken bile umut aşıladın birine...

Değil ama!Bütün temennin susturmaktı çocuğu,bütün o yalanlar,sahte umutlar...Hadi susturdun yalanlarla bir çocuğu,ya kendini?Kendini nasıl avutursun?Bak acıyor,bak ağlıyor yerden kaldırılmamış çocuk gibi,bak sancıdı yine, kumlar kayıyor sanki üzerinden,sızlıyor değilmi?

Gözlerini kapatmak gibi sevdalanmak birine,önü açık kendini kaybetme yollarının kesiştiği yerde, yari kaybetme yollarının...