Bitiş umusu

Bu yakarışlar çocukluğumun son isyanıdır ey gönlüm!Yerleri öpmeye hazır ol!

Dersini alamamışsın bak.En dipten gelmiştin oysa...Demekki zor olan yere düşmek değilmiş bak,ayağa kalktığında daha sağlam daha güçlenmiş kalabilmekmiş!Oysa sen her düşüşünde biraz daha bitmiş buldun kendini ve her düşürene hatanı sordun...

Masallara kıyaslamayı bıraktım bahtsız öykülerimi ben!Her masalcı ucunu açık bırakır çünkü mutlu bir anında masalın.Zehir olur sonra güzel hayaller,çocuksu düşler yarın...

Şimdi yasım buğunladırıyor dünya penceremi,üç metre önünü göremeyen sarhoş gibiyim tanrım!Oysa arkama dönüp bakınca hipermetrop oluyor sevdalarım...Ölçülerim karıştı,bir anıma bir yıl sığdırıyorum ki o yıllar birer saniye gibiydi yaşanırken...

Sevdiğimi söküp aldım bak!Onun için onu sevdiğim için...O beni sevmesede,o suratıma tükürsede!Rüyalarım acı gelir oldu çünkü gerçeklerden...
Şimdi yanlız başına bir süre,bir gariban battaniye sevgimle kurutacağım kendimi...

Ayağa kalkışım şahlanma gibi olsun ve damarımdaki kan boğsun yalan sevdaları...
Please note, although no boardcode and smiley buttons are shown, they are still useable