Geçmişi düşününce

Gecenin bi' yarısı yüzünüzde aptal bi' tebessümle eskiyi düşündüğünüz oldu mu hiç? Eskiyi, yani geçmişinizi... Tanıştığınız insanlar, onlarla beraber gittiğiniz yerler, içinde bulunduğunuz olaylar.. Ya da şöyle sormak daha mantıklı, "eskiyi düşündüğünüzde, yüzünüzde bir tebessüm mü beliriyor?" Belki...

Benim nedense yaşadıklarımın toplamı -gecenin geç saatlerinde- düşününce, suratıma bir tebessüm şeklinde aksediyor. Toplamı bu şekilde. Zaten artık pek sık uğramıyorum geçmişe ve uğradığımda da bir tebessümden ibaret olduğunu görüyorum. Yaşadıklarımın, yaşayamadıklarımın, hayallerimin ve onların gerçeğe dokunan uçlarının. Şöyle de ifade edebilirim belki: geçmişin içinde kendime bir tebessümlük yer açabilmişim. Sadece küçük bir tebessüm, hepsi bu.

Şu sıralar, yani kendime küçük üğraşlar aradığım şu sıralar, -genelde gecenin geç saatlerinde- yüzümde aptal bir gülümseme görürseniz, sebebi geçmişe yaptığım yolculuklardandır ki nereden göreceksiniz, belki yoldan geçen herhangi biri bakıp dışarıyı seyreden bir adam görecek, kim bilir ne düşünecek. Ben bir zamanlar yoldan geçen adam da olmuştum ve nadiren pencereden bakan adamlar görmüştüm. Ne düşündüklerini hiç anlayamadım.

aptal bir tebessümle
küçük bir kedi gibi
pencereden sokağa bakmak

ben, yüzünde eski bir iz
yeni elbiseler giyip
kendine sırıtan aynalarda
bir başkası olarak

ben, bir ekim akşamı
şiir yazmaya yeltenen ahmak