Birden uyandım

uyuyordum sessiz sakin.. birden uyandım ağlamak geldi içimden.. kulağımda da face of melinda çalıyordu.. tam ağlama potansiyelim dolmuştuki, pil bitti... kahretsin, ''my promise is made but my heart is thine'' bunu duymak bile yeterdi bana, ama bu isteğim bile gerçekleşmemişti...
bu dünyada hep bi'şeyler istedim.. ama şimdi düşünüyorumda neler istediklerimi.. aslında hiç bi'şeyi gerçekten istememişim dünyada.. var olduğumu snadığım anlarda, istediğimi sanmışım o kadar.. niye yaşıyordum ki ben bu dünyada.. bi'şeyler isteyip sahip olamamak için mi? nie beni bu dünyaya bırakmışlardı, bana sormadan...
bunları telefonuma kaydederken baktımda; şuanda bile ne yazmak istediğimi bilmiyorum.. yazı nerden nereye geldi... önce uyandım, sonra yaşamın amacını aradım .... kim bilir bitime kadar daha neler bulucaz..
daha fazla saçmalamak istemiyorum.. sadece ağlamak.. işte hepsi bu.. beynimden hemen dram senaryoları geçiriyorum.. ailemi trafik kazasında kaybetmişim mesela.. hiçde fena olmazdı ileriye dönük düşününce.. ama bunu da istıyormuydum bilmiyorum.. ama şuan için tek istediğim ağlamak.. evet ağlamak işte hepsi bu! bu kadar mı zor olabilir.. illa canımınmı yanması lazım ağlamak için.. illa acı çekmemmi lazımdı..bu seferlikte başaramadım bunu.. kim bilir bi' daha ne zaman başarırım..