sensizliğin ölçüsü...

2.....4...16......256......65536....4294967296.......

Sevginin bir ölçüsü olması gerekteğini söylerdin hep!
Bense bulamadım bir ölçü...

Oysa seni seviyordum,elini tutmayı,kokunu almayı,aptalca dediğin oyunlarımızı sevdim...

Sevgimin ölçüsü hala yok!Ne rakamlar nede yazdıklarım bu sevginin birimi olabilir..Şimdi sana,seni severken veda ediyorum.Allah kahretsin!Senide inandıramıyorum...İşte şimdi uzaksın bana,işte yasaksın bana!
Ama bir ölçüm var...
Senden uzağa attığım her adımda öncekinin karesi kadar hançer saplanıyor göğsüme,sıkışıyor...Beni yanlış anladın en çokta ona yanıyorum...

Ayrılık bu!Çok iyi bilirim...Acısı öldürmeyen en büyük acı,bir zehir!Kanımda sensizlik dolaşıyor sevgilim,damarlarım acıyor,kalbim seni pompalayamıyor bedenime!Kıyametim bu benim...Dağlar kovalıyor,yatağım tekmeliyor,yollar çıkmaz...

Vurun beni!Ölmeyeceğim göreceksiniz...Elimde kalkanım,yürüyeceğim karanlığa,paramparça olana kadar yine,savaşacağım!
Hayat,elinden geleni ardına koyma,savaş benimle!Devrilmem ben...
Vurun be,vurun öyle kolay ölmem ben....


(nerden esinlendim bilmiyorum ama bir çok şaire teşkkür ederim...)