Ateş yok

Su çok hızlı akıyordu,karşıya geçmek için sığ ve taşlık bir yer arıyordu saatlerdir. Ama ne bir sığlığa denk gelmişti ne de bir köprüye. Nehrin akış yönünde yürümeye devam etti. Sık çalılardan nehrin yakınına gidemediği bir yere geldiğinde güneş bulutların arasından bir görünüp bir kayboluyordu ve saat öğleni geçiyordu. Yürümeye devam etti. Nehirden iyice uzaklaşmıştı,nehrin bendi yükselmeye başlamıştı. Nehri gözden kaybetmemek için ağaçlıkların arasından yükseltiye tırmanmaya başladı. Nehri tam olarak aşağısında görebileceği bir tepenin üstündeydi ama çalılardan ve sık ağaçlardan nehrin kenarına inmesi mümkün değildi. Yorulmuştu da zaten. Çantasını çıkarıp sırtını bir ağaç kütüğüne vererek yere oturdu. Çantasından bir sandviç çıkarıp afiyetle yedi. Saatlerdir yürümek onu onu acıktırmıştı. Matarasını alıp biraz dasu içti. "Birde sigara yaksam güzel olur" diye geçirdi içinden.

İş ortamının ve şehrin karmaşasından uzaklaşmak istemişti. Ama güneye gitmek yerine Karadenizde sakin bir yerde tatil yapıp ormanda yürüyüşlere çıkmayı tercih etmişti. Tracking yapmayı üniversite yıllarından beri severdi. Sabah erkenden kalkıp havanın yağmayacağından emin olup yanına yiyecek birşeyler alıp yola koyulmuştu. Teknolojiyi bu tür yürüyüşlerde yanında bulundurmayı sevmezdi ama gene de insanın tek başına çıktığı bir orman yürüyüşünde neler olabileceğini kim bilebilirdi. O da bu sebepten yanına cep telefonunu ve çakmağını almıştı. Aslında çakmağını almasının sebebi sigaraydı elbette ama gene de hayatta kalmamı sağlayacak bir araç demek daha fazla hoşuna gidiyordu.

Çantasından sigara paketini çıkardı. Sağında,çok yakında bir hışırtı duydu. Fafasını hemen o yana çevirdi ama bişey yoktu. "Faredir" diye geçirdi içinden. Sonra aklına "salondan bir ses geliyor bey" e verilen cevap olarak söylenen faredir "fare" geldi ve gülümsedi. Paketten bir sigara alıp ağzına koydu.Sonra o çok değerli,üzerinde "Mean Motherfucker" yazan Zippo'sunu çıkartıp çıkartıp kapağını açtı ve çakmağı ateşledi. Kıvılcımlar çakmayı yaktı. Ateş yükselirlen bir anda ani bir rüzgarla sola yatıp söndü. Şaşırdı. Çünkü dal bile kıpırdamıyordu. Biraz serindi sadece. Ve Zippo rüzgarda kolay kolay sönmezdi. çakmağı tekrar yaktı,tekrar bir rüzgar ve söndü. Birkaç kez daha denedi ve gene aynı sonuç. Bu sefer çakmağı göğsüne iyice yaklaştırıp, elleriyle her yanını kapatarak yaktı. Sönmedi. Kafasını eğip sigarasını yakmak için uzandı. Sigarasının ucu ateşle buluştuğu anda ensesinin yanından akarak avucuna dolan rüzgarı hissetti. Bir yılan gibi gelmiş ve avcunda ki çakmağı söndürmüştü. Ama sigarası yanmıştı. Hızla ayağa kalktı. Bir hışırtı duydu. Ve o an ağzında ki sigarasının ucu ezildi. Sanki görünmez iki parmak onu ezmişti. Sigarasını yere düşürdü ama sigara halen yanıyordu. Bir hışırtı daha oldu ve yerdeki sigara tamamen ezilerek söndü. Toprakta bir ezilme izi vardı. Ne izi olduğunu çözecek halde değildi. Hayatında hiç bu kadar korkmamıştı. Sırtını bir ağaca yaslamıştı. İster istemez geri çekilmiş ve ağaca kadar gerilemişti. Birmüddet kıpırdayamadan durdu. Aklı kaçmasını emrediyordu ama kasları bu görevi yerine getiremiyordu. Öylece kalakalmıştı.

Bir müddet sessizlik oldu. Sonra hışırtı tekrar başladı. önünde birşey dolanıyordu. Yerdeki yapraklara ve otlara sürünüyordu ama hiçbirşey göremiyordu.

Derken hışırtı yakınına geldi ve birden kesildi. Korkudan titriyordu. Alnından terler akıyordu. Birden tok bir ses duydu "Ateş YOK!!!"

İşte bu onu harekete geçiren şey oldu. Korku damalarından akıyor ve aklını ele geçiriyordu. Hemen arkasını döndü ve koşmaya başladı. Elinden geldiğince hızlı koşuyordu. Arkasına bakmaya cesaret edemiyordu. Koştu. Nefesi tükenene kadar koştu. Geldiği yön saydığı yöne doğru koştu. Aradan ne kadar geçtiğini bilmiyordu ama hava kararıyordu. Yıllarca yaptığı yürüyüşler sayesinde yön duygusu gelişmişti.

Artık koşacak gücü kalmamıştı. Sırtını bir ağaca yaslayarak oturdu. Nefes nefeseydi. Matarasını kemerinden çıkarıp birkaç yudum su içti ve nefesi normale dönene kadar bekledi. Kalp atışları normale dönüyor gibiydi ama korkusu gitmemişti. Öylebirkorkuyla kaçmıştı ki çakmak hala elindeydi. Avcunu açıp çakmağa baktı. O anda hışırtıyı tekrar duydu. Yakınındaydı. Kalbi yerinden çıkacak gibi oldu. Ve söz geldi aklına "ateş yok"

Avcunda ki çakmağı parmaklarının ucunda tutup yukarı kaldırdı. Çakmağın iyice görünmesini sağladı. Ardından montundaki fermuarlı cebin fermuarını açtı. Göstererek çakmağı bu cebe yerleştirdi, fermuarı kapadı. O anda nerden geldiği belli olmayan ama onaylamayı andıran bir homurtu duydu.

Yerinden yavaşça doğruldu, kafasını eğerek selam verdi. Geldiği yöne doğru yürümeye başladı. Yalşalık bir saat yürüdükten sonra tanıdık birkaç şey gördü. Yürümeye başladığında dikkatini çeken yanmışbir ağaç ve o ağacı sarmış sarmaşıklar. "Sanki acısını dindirmek istiyorlar" diye düşünmüştü. Biraz daha ilerleyince yola ulaştı. Burdan otele on dakikalık yolu kalmıştı.

Yola indi. Tekrar matarasından birkaç yudum su içti. Ve otele doğru yürümeye başladı. Korkusu tam olarak gitmiş değildi ama içinde bir rahatlama vardı. Ve biliyordu ki bir daha asla ağaçlık bir alanda sigara yakmayacaktı.