Ayyas.Com

Anne ve babaları ayrıldıklarında henüz 2 ve 3 yaşındaydılar.Anneleri diğer anneler gibi fedakar çıkmamış,ilk fırsatta iki küçüğü sadist teyzelerinin ve sapıklıkta sınır tanımayan dayı ve çocuklarının önüne atmıştı.Artık onları çok zor günler bekliyordu.Aslında hayat onlara ilk günden acımasız davranmaya başlamıştıya....

Yeni evleri küçük bir evdi ama onlarla birlikte nüfus 13 kişiye çıkmıştı.Sofraya oturduklarında tüm gözler onlara çevrilir,yedikleri iki lokma yemekte boğazlarına dizilirdi.Hiç kimse ''biraz daha ye çocuğum,bak yemezsen arkandan ağlar''demeyecekti.Üşüdüklerinde kimse üstlerini de örtmeyecekti.
Teyzelerinin çocuk yetiştirme şekli çok farklıydı.Mesela yaramazlık yaptıkları zaman sobada ısıttığı demiri ellerine basardı ya da yemek yerken döküp saçtığında kafalarına çatal batırırdı.Çocuklar teyzeleriyle oyun oynamak istediğinde içine şeytan kaçmış insan kılığına girip çocukların altlarına etmesine neden olurdu.....dayıları ve onların kendileri gibi sapık ruhlu çocukları tarafından taciz edilmeye başladıklarında henüz 5 ve 6 yaşındaydılar...
Oyun alanları kıç kadar evin yine kıç kadar bahçesi ve cami arkasındaki yıkık evlerdi.Dayı çocuklarıyla oynadıkları oyun hep evcilikti .Oyunda nedense hep akşam olup uyunması gerekirdi.
Derken bizim iki küçük okula başladı.Okulda onlara fındık ve süt verirlerdi.çocuklar ilk defa gördükleri bu yiyecekleri çok sevmişti,okulu ve öğretmenleri de...
Birgün babaları iki küçüğü yanına almaya karar verdi.Peki bu onların kurtuluşumuydu acaba?????????

not:hikaye son derece kısaltılmış olup devamı gelecektir...