Seni Seviyorum!...

Gecenin en sessiz en karanlık saatlerinde, en tenha sokaklarındayım!.. Biraz sarhoş seni arıyorum!.. Şu köşe başını döndükten sonra sen olsan.. yoksun şu köşe başı yoksun.. yoksun sevgili... Çaresizce eve dönüyorum... Pencere hafif açık, rüzgarın etkisiyle ahenkle dans ediyor perdeler.. Sanki onlar kabullenmiş yokluğunu, birdaha onları açmayacaklarını sabahın ilk saaatlerinde!..

İlk yılı geride bıraktım sensiz, senin hayallerinle, özleminle, hasterinle... Tek bi hayalim olmadı, kuramadım senin olmadığın... Yapamadım sana bu yüreksizliği...

Bazen sana inat Alkol masalarında resminle konuştum, ağladım... Bazen hayallerimin en kutsal yerine katıp sızdım sabah rüyama girip uyandırmanla gözlerimi açtım.. Her gün sana daha çok yaklaşıyordum yada daha çok uzaklaşıyordum... Ama içimden bir ses bir gün kavuşacağımızı söylüyordu kimbilir belkide bu benim kendimi kandırmamdan ibaret bir varsayımdı... kimbilir ben bile bilmiyorum...

Sen olmadan, seni, aşkımızı öyle yada böyle yaşadım işte. Bu günlerde eski adreslerine gidiyorum. Biliyorum sen yoksun ama heryerden bir farklı havası var. o evinin karşısındaki parkın bir bankında saatlerce oturdum. Kimbilir herhangi bir günün herhangi bir saatinde sende oradaydın...

...

Bu günlerde işte böyle sanki bir yıl öncekileri bu günlerde yaşıyorum gibi yüreğimin acısı hala taze.. Sarhoş olmam için alkol almamada gerek yok. bu acı yeterince uyuşturuyor benliğimi...

...

Ve sevgili 365 gün 6 saatten sonrada sen olmasanda hayatımda SENİ SEVİYORUM!!!...