yalnızlık

Acımasız olmaya çalışıyorum yapay cesaretimle.Sakinim aynalardan kaçtığım sürece ve aslında içim rahat çünkü kapattım güneşi geçmişhaneye,beraat etmesi imkansız;parmak izleri bulundu her ölü günün bedeninde açık seçik..Zamanı sefere yolladım uzak diyarlara.Hiç olmadığım kadar kendimleyim geceyi izlerken göğe deli gömleği giydirip..Her şey sessiz,kıpırtısız.Durağanlığa alışıyor kalbim yavaş yavaş,ritim tutmaktan nicedir aciz..

Cümlelerim beynimle kalbim arasında volta atarken umarsızca tavan arasına taşınıyor geçmişim.'Terk ediliş'lerimi biriktiriyorum sol elimde;kanamaya ve kanatmaya meyilli-tıpkı buhranlı çağlarında bir ergen gibi-,tanımadığım yüzlere ait isimleri yazıyorum sağ avucuma ve üşüyorum deliliğin iklimlerinde harcarken geride kalanları cömertçe.Bazen birileri çıkıyor karşıma ve bana ait olduğunu sandığım şeyleri çalıyor baktığım aynalardan,idam mahkumu gibi eğiyorum başımı-herşeye razı-.Cevabım yok onların suçlamalarına,suskunluklarım var boy boy,renk renk aydan atlarken ölmek üzere-koyu gri bulut engeline takılacağımı bile bile-..Bazen isyanlarımın sürpriz konuğu oluyor adın,ben yalnızlığın kaygan zemininde her adımda düşüp incitirken-istisnasız-kalbimi.Kırmızı alarm veriliyor beynimin arka sokaklarında sen düşünce aklıma-yanlışlıkla-..Unutulup gidiyorsun manşetlere çıkamadan..

Katkı maddelerinden arındırıyorum ruhumu allayıp pullayıp teslim etmeden önce.Aydan yardım dil(en)iyorum gölgem kadar büyük olduğuma inandırırken kendimi basit bir oyunla.Kurtulmak istiyorum arafta olmaktan,nefret ederken sevmekten her şeyden çok,yaşarken ölmekten ya da doğmadan düşmekten ana rahminden.Bir kalp dolusu huzur alıyorum üstüne binlercesini verip ayrılırken bu şehirden..Ve gözlerimi kapıyorum sıkı sıkı-söylenmedikçe açmamak üzere-boyumdan büyük severken..