intihar öncesi

Ben sana hiç söyleyemedim.Ne kadar kısada olsa birlikteligimiz gerçekleri söylemeliydim.Ama yapamadım,asamadım.cigneyemedim kendimi.Her sebebsiz göz göze gelişimizde şizofrenligimizi yenemedik.Hergün baska bambaska olduk.Her zman son bakışların bana miras oldu.Paylaşamadı kalbim ve aklım onu.Aramızda her zman sırat köprüsünden daha ince bir yol olsada gecemedık o yolu.Kendimiz gözlerimizle hazırladık bu sonu.Bugün ne oldu anlamadım.Sen üstüme geldin ben yaklaştım.Ama yine araya giren bişey oldu ben matlaştım.Kaçıstım gölgenden.Oldugun yer bana cennnet ve cehennemi aynı anda yaşattı.Ellerim ellerinle gözlerimi kapattı.BEn sana karanlıkta ulaşmaya çalıstım.Sen benden aydınlıkta kaçıstın.Ara sıra ellerim sen yokken yanımda,ulaştı hap dolu kutuya.Yapamadı.Sen yokken baktığım resminden gözlerin hayır diye haykırdı...Ondan vazgectim.Çıkarken balkona aşagıya atlamaya.Bu sefer bana aldıgın heartagram kolye engel oldu bana.Karar verdim yapayalnızken bir lavaboda,parcalayacaktım damarlarımı doya doya..Birinin geldiğini duydum,hıçkıra hıçkıra haykıra haykıra..İLk önce siyah ojeli parmaklar bastı parçalanmış damarlarıma.Ardından ilk buse kondu kırmızı rujlu dudaklardan dudaklarıma.O anda herseyi bıraktım..Bütün kanımı senin için akıttım..SAna bir damlacık olan son kanımla şunu söylüyorum;
SENİ HALA ÇOK SEVİYORUMM