Annem için empati

Aynanın önünde durabilmek için çabalarken banyonun kapısından kaç kere girip çıktım bilmiyorum.Panikten öte göreceğim manzaranın ürkünçlüğü beni alıkoyuyordu yüzleşmekten.Ben korkunca hep midem bulanırdı ama bu sefer korkudan değil...Defalarca denedim denedim ve sonra durdum .İşte aynanın önündeyim.Tanrım bunu bana neden yaptın artık yok olmalısın hayatımdan...Sevdiğim herşey şimdi o görüntüyü terk etmiş.
Önce gözlerime takılıyorum ben gözlerimi severdim küçük yeşil cam parçacıklarınıa benzerdi hani şu denizlere atılan camların taş olmuş halleri gibiydiler ...şimdi ise kirpiklerimden ve kaşlarımdan yoksunlar ve sanki sadece kapanıp açılan bir kapı gibiler hani şu süpermarkette insan ya da hareket eden herhangibi birşey gördüğünde sadece açılan hoşgeldinden yoksun kapılar gibiler...
Yüzüm yaşadığım herşeyin kalıntısını sadece ...Dalgalı kabarık saçlarımın hep düz olmasını isterdim kızım olmadan önce defalarca dilemiştim dümdüz saçları olmasını ve şimdi dümdüz kumral saçları var benim dalgalı kabarık saçlarıma karşın kızımın .Ama bir dakika benim artık kabarık dalgalı saçlarımda yok çünkü onuda elimden alındı...
Ama kafa şeklim güzelmiş öyle diyorlar beni avutmaya çalışan iyi niyetli ahmaklar...Şimdi sadece kafa olarak duruyorum dalgalı kabarık saçlarımı 18'deki dalgın hallerde dolanan ruhumun ayrık ön dişlerine rağmen gülümsediği ispanyol pantolonların çok moda olduğu zamanlarda çektirdiğim o fotoğrafda bıraktım .Midem bulanıyor ama bu sefer korkudan değil...
Aşağı indikce görüntü dehşetini artırıyor sanki bir gecede herşey beni terk etmiş bre hain tanrı neden yaptın bunu bana...
Ve işte ondan bitanesi eksik ve giderken boydan boya iz bıraktı kalbimin üzerine oysa bir zamanlar önü v yakalı yeşil bir bluz giyerdim .Bembeyaz gerdanım ve dolgun memelerimin yaratığı çatal capkınca göz kırpardı o yeşil v yakalı bluzden yeşil bana yakışırdı o zamanlar...
Şimdi ondan bitanesi eksildi ve giderken kadınlığımın üzerine bir yara bıraktı kapanmayacak...Midem bulanıyor ama bu sefer korkudan değil...
Ağlamaya başlıyorum çok özlüyorum eskiden gördüğüm o görüntüyü.Bir daha gelmeyecek ve ben bunu bilerek yaşıyacağım kadınlığım beni terk etti bu gece işte buna içilir
-Şerefe
Midem bulanıyor am bu sefer korkudan değil kemoterapiden....