Işık Zaman Ay

Aslında hiçbirşey o kadar sıradan değildi. Ayın karanlık tarafında saklanan zaman gelgitleriyle dünyanın vaktini çalıyordu.

Zamanın kendisi için en önemli tetikleyici madde olan devinim dünya üzerinde ancak hareketle mümkündü. Insanların hareketleri ve eylemleri ise yeterli direnç sağlayamıyordu.

Herşeyden önce varolan zamanında kendine göre zayıflıkları vardı. Mesela ihtiyaç duyduğu tek şey olan hareketten yoksundu. Bu onu gerçekten çok zayıf kıldığı için dünyanın hareket etmesinde büyük katkılar sağlayan aya sığınma talep etti.

Ayın zaten 15 günde bir dünyaya yaklaştığından bi haber olan zaman bunu duyunca çok şaşırdı ve bu olayı kadere bağladı. Böylece kaderin ağını örmesi içinde zamana ihtiyacı olacaktı.

Ay ile zaman birbirlerini tanıdıkça ortak noktalarıda çoğaldı. Her ikiside hiçbirşeye doğrudan etki edemiyordu. Böylece bir ortaklıkla güçlerini birleştirme kararı aldılar.

Ay her dünyaya yaklaştığında güneşten aldığı ışıkla zamanı suya bırakacaktı. Su kendiliğinden olan hareketle zamanın akmasını sağlrken ihtiyacı olduğu devinimide sağlayacaktı.

Fakat zaman amaçsızca hareket etmekten rahatsız oldu. Geri dönüp herşeye sıfırdan başlamalıydı. Bu şekilde sistemsiz hareket etmek ona göre değildi üstelik bu deneyime sonsuz defa yeniden başlama imkanına sahipti. Böylece ay zamanın belirlediği an gelince yarattıkları etkiden doğan değişimleri görebilmek için gelip zamanı taşıdı.

Ay omuzlarına binen bu yüke ideolojik açıdan yaklaşıp kozmit bir denge düşlediğinden zamanın her gelişinde getirdiklerinden duygusal olarak etkilenir.