keske hayati yasasaydim...
keske hayati yasasaydim...
bir kac ay sonra 32 yasinda olacagim. bu gune kadar yasadiklarima bakiyorum. ne kadar cok sey okumusum hayat hakkinda ve ne kadar cok sey dusunup yazmisim... ama goruyorum ki hic yasamamisim...
ne yaptim diye soruyorum kendime, bunca zaman ne yaptin? nasil yasadin hayatini? hep bir hayale tutunup suruklendim oradan oraya. kisisel hedefler koydum, ulasmak icin caba harcadim, emek harcadim. hic bir hedefimde mutlu olmak yoktu, hayati yasanmasi gerektigi gibi yasamak yoktu. sadece hedefler vardı. ogrenme temelli bir hayat surdum hep, ama asla yasamak temelli olmadi hayatimin amaci. ne kadar da yanilmisim.
belki de hic okumamaliyidm bunca seyi, dusunmemeliydim hayat hakkinda, sadece yasamaya calismaliydim. keske sokaklarda surtseydim bir serseri gibi, sonuna kadar sarhos olup kussaydim sokaklarda, yeni acmis bir cicege gulumseseydim. keske incitmeseydim kimseyi, dediler gibi asik olup askimdan geberseydim. keske kendimi tutmadan aglasaydim saatlerce, yarinimi dusunmeden harcasaydim tum zamanimi.
keske gun batimlarini ve gunesin dogusunu izleyebilseydim her gun. hic bikmadan, hic usanmadan. ve her gun yeniden yeniden sukretseydim gunesin dogusuna ve hala hayatta olup bunu gorebildigime.
keske bir kadinin dokunuslarinin, bir bebegin ilk seslerinin, bir cicegin guzelliginin, bir kedinin asilliginin, bir gulumsemenin degerinin daha bir farkina varsaydim.
keske hayati yasasaydim...
ne yaptim diye soruyorum kendime, bunca zaman ne yaptin? nasil yasadin hayatini? hep bir hayale tutunup suruklendim oradan oraya. kisisel hedefler koydum, ulasmak icin caba harcadim, emek harcadim. hic bir hedefimde mutlu olmak yoktu, hayati yasanmasi gerektigi gibi yasamak yoktu. sadece hedefler vardı. ogrenme temelli bir hayat surdum hep, ama asla yasamak temelli olmadi hayatimin amaci. ne kadar da yanilmisim.
belki de hic okumamaliyidm bunca seyi, dusunmemeliydim hayat hakkinda, sadece yasamaya calismaliydim. keske sokaklarda surtseydim bir serseri gibi, sonuna kadar sarhos olup kussaydim sokaklarda, yeni acmis bir cicege gulumseseydim. keske incitmeseydim kimseyi, dediler gibi asik olup askimdan geberseydim. keske kendimi tutmadan aglasaydim saatlerce, yarinimi dusunmeden harcasaydim tum zamanimi.
keske gun batimlarini ve gunesin dogusunu izleyebilseydim her gun. hic bikmadan, hic usanmadan. ve her gun yeniden yeniden sukretseydim gunesin dogusuna ve hala hayatta olup bunu gorebildigime.
keske bir kadinin dokunuslarinin, bir bebegin ilk seslerinin, bir cicegin guzelliginin, bir kedinin asilliginin, bir gulumsemenin degerinin daha bir farkina varsaydim.
keske hayati yasasaydim...
Ynt: keske hayati yasasaydim...
Ne istediysek onu yapıyoruz ama en çok düşünmemiz gereken ne istediğimizi düşünmekken yapmıyoruz bunu. Hedefini seçip planını yaptıktan sonra hiçbi engel aşılmaz değil! Serseri olacağım ayyaş olacağım diyorsan o da bir hedef ve sanıldığı kadar kolay değil. Hiçbir şey olamadıysan serseri olmuş değilsindir hayattan zevk almak da bir sanat bir iş. Hayallerinin yerini keşkelerin almasına izin verme!
#5
Gönderen ben_bilmez
on
18-09-2006, 18:05
Ynt: keske hayati yasasaydim...
bi adamın şarkısı var..keşke,keşke demeseydim diye....
Ynt: keske hayati yasasaydim...
yawf dağıtmışsın sen kendini çok okumak sorun değil bence asıl sorun insanların sosyal statülerine insanları değerlendirmesi bu da doğal olarak insanlar arasında saygın olmak için okumayı gerektirio onlar bizi arasına aldığında ise bizim için artık çok geç oluo çünkü bizde onların aynısı olmuşuz duygusuz ,kendini beğenmiş,belirli kuralları olan oysaki hayat kuralsız zamansız ...

Ynt: keske hayati yasasaydim...
sokakta sarhoş olup da dolaşan serseriler çocuklarına harçlık veremeyince keşke serserilik etmeyip okusaydım diyorlar bir yaştan sonra..serserilik eski türk filmlerinde ya da romanlarda kalan bir mit..bir serseri olsaydın onca kitap okuyamazdın ve hayatı sorgulayamazdın..bence hayatı dolu dolu yaşamanın ilk şartı onu sorgulamak..sen de bunu yapıyorsun zaten..biraz zahmetli bir iştir ama insana çok şey katar..haala ben mutlu olamıyorum diyorsan evlen çoluk çocuğa karış
#10
Gönderen prometheus
on
22-09-2006, 01:27
Ynt: keske hayati yasasaydim...
bu evlenip çoluk çocuga karisma fikri hosuma gitti... aslında öznel olmak gerekiyor biraz sanırım, yani ben kendimi anlatacagim ki sen de bundan bir pay cikarsin kendine.
evet hayat kuralsiz olmalı, zamansiz olmali, buna da katiliyorum. amacim serseri olmak da değil. ama arada bir bunu yapabilmek. hayatı ve zamanı unutabilmek. her şeyi silebilmek bir çırpıda.
evet hayat kuralsiz olmalı, zamansiz olmali, buna da katiliyorum. amacim serseri olmak da değil. ama arada bir bunu yapabilmek. hayatı ve zamanı unutabilmek. her şeyi silebilmek bir çırpıda.
Ynt: keske hayati yasasaydim...
bu birey olarak başarılabilecek bir olgu değil..özellikle son dönem amerikan-ingiliz edebiyatına bakarsak daima toplumsal yaşamdan kaçış üstüne çalışmalar görülür..insanoğlu kendi yarattığı hız,kar ve disiplin üzerine kurulu yaşam tarzında sona doğru geliyor..aynı zamanda Karl Marx'ın damadı olan Paul Lafargue Tembellik Hakkı kitabında günde 3 saatten fazla çalışmamalı insanoğlu diyor..geri kalan zamanı ailesi ve sosyal hayatı için kullanmalı..
bir de varoluşa anlam vermek var tabi..5n1k sorularına bir kez başlandı mı birşeyler değişene kadar sonu yok..değişimin negatif yönde olma ihtimali muhtemel..yani romanlara aldanıp alıp başını bir dağ kulübesi inşaa edip orada bohem bir hayat yaşayabilirsin..alternatifin var
..aile kurumu da kendi içinde otorite ve özdisiplin barındırır ancak hormonal bir varlık olduğumuzdandır ufaklıkları eline aldın mı teori falan kalmaz..şahsen ben senin yaşına gelene kadar(aynen senin de yaptığın gibi) okuyup sorgulamayı sonrada annemin bana bir hatun bulmasını bekliyorum
bir de varoluşa anlam vermek var tabi..5n1k sorularına bir kez başlandı mı birşeyler değişene kadar sonu yok..değişimin negatif yönde olma ihtimali muhtemel..yani romanlara aldanıp alıp başını bir dağ kulübesi inşaa edip orada bohem bir hayat yaşayabilirsin..alternatifin var
..aile kurumu da kendi içinde otorite ve özdisiplin barındırır ancak hormonal bir varlık olduğumuzdandır ufaklıkları eline aldın mı teori falan kalmaz..şahsen ben senin yaşına gelene kadar(aynen senin de yaptığın gibi) okuyup sorgulamayı sonrada annemin bana bir hatun bulmasını bekliyorumYnt: keske hayati yasasaydim...
Aklıma Borges Emmi'nin o çok bilinen yazısını getirdi 
"Eğer, yeniden başlayabilseydim yaşamaya
İkincisinde, daha çok hata yapardım.
Kusursuz olmaya çalışmaz, sırtüstü yatardım.
Neşeli olurdum, ilkinde olmadığım kadar,
Çok az şeyi
Ciddiyetle yapardım.
"diye devam eden o müthiş yazı...

"Eğer, yeniden başlayabilseydim yaşamaya
İkincisinde, daha çok hata yapardım.
Kusursuz olmaya çalışmaz, sırtüstü yatardım.
Neşeli olurdum, ilkinde olmadığım kadar,
Çok az şeyi
Ciddiyetle yapardım.
"diye devam eden o müthiş yazı...
#13
Gönderen Black_Wolf_14_14
on
27-09-2006, 17:32
Ynt: keske hayati yasasaydim...
Laguns öyle bir alıntı yapınca bende biraz araştırdım yazarı ve böyle bir şey buldum. Benim ki Shakespear'den ama;
İnsanların çoğu sevmekten korkuyor,
Kaybetmekten korktuğu için.
Sevilmekten korkuyor,
Kendisini sevilmeye lâyık görmediği için.
Düşünmekten korkuyor,
Sorumluluk getireceği için.
Konuşmaktan korkuyor,
Eleştirilmekten korktuğu için.
Duygularını ifade etmekten korkuyor,
Reddedilmekten korktuğu için.
Yaşlanmaktan korkuyor,
Gençliğinin kıymetini bilmediği için.
Unutulmaktan korkuyor,
Dünyaya iyi bir şey vermediği için.
Ve ölmekten korkuyor,
Aslında yaşamayı bilmediği için
İnsanların çoğu sevmekten korkuyor,
Kaybetmekten korktuğu için.
Sevilmekten korkuyor,
Kendisini sevilmeye lâyık görmediği için.
Düşünmekten korkuyor,
Sorumluluk getireceği için.
Konuşmaktan korkuyor,
Eleştirilmekten korktuğu için.
Duygularını ifade etmekten korkuyor,
Reddedilmekten korktuğu için.
Yaşlanmaktan korkuyor,
Gençliğinin kıymetini bilmediği için.
Unutulmaktan korkuyor,
Dünyaya iyi bir şey vermediği için.
Ve ölmekten korkuyor,
Aslında yaşamayı bilmediği için
#14
Gönderen sebepsizzz
on
29-09-2006, 00:18
Ynt: keske hayati yasasaydim...
benim bi kardeşim vardı.o kadar iyi o kadar temiz idiki ama bunları laf olsun diye yazmıyorum o gerçekten melekti.ve bir ay önce kendi isteğiyle aramızdan ayrıldı.Ve ben ona hiç sevdiğimi söylememiştim.ama onu herkesten fazla severdim.ama faydası yok artık o gitti .en sevdiği film MELEKLER ŞEHRİ idi.ona melekler şehrinde mutluluklar diliyorum.Ama ablası onsuz ne yapacak bilmiyorum.özür dilerim kardeşim sana ablalık yapamadım.affet beni biliyorum ki babam ve sen çok mutlusunuz.hoççakal gözümün nuru HOŞÇAKAL
|
|
Benzer Başlıklar
hayati kolaylashtiran proceler... ayyashlar icin bira acacai...
Ynt: keske hayati yasasaydim...