Değersiz Bir Yazı

Nerden başlayacağımı yada ne yazacağımı bilmiyorum şuan,çünkü kendimi afişe olmuş gibi hissedicem,biliyorum bir çoğunuz ön yargı ile bakıcaksınız bu yazıya..Forumdan bilmem kaç defa banlanmış,yüzsüzlük yapıp geri gelmiş birisinin duyguları pek önemli değildir belkide bazılarınız için..Ama ağlamak,içindeki söylemek yada söylemeye çalışmak bunun için direnmek..Ben bunda utanılıcak birşey göremiyorum..Askerlik psikolojisi içinde değilim kesinlikle,çünkü aslanlar gibi yapıp gelicem askerliğimi ve vatanıma olan borcumuda ödemiş olucam.Askerlik değil beni korkutan,sensin..Senin bu değişken hallerin,hep en iyisini istemek,bencillik değil bu,sadece farklı olmak belki de bilmiyorum..Her insanın birşeylere başlama süreci vardır,aşktır bu,askerliktir bu,çocukluktur bu,yada bir sürü şey,ama her insanın birşeylere başlamak süreci vardır..Muzik dinlersin bunu karşındaki ile paylaşmak istersin ki;bu kişi hayatındaki en değerli insansa..Ama..Ama o çok çok değer verdiğin insanla bunları paylaşırken özenti yerine koyulduğunu sonradan öğrenmekte var..Güler misin ağlar mısın?
Ağlamak istiyorum,bütün gözyaşlarımı kurutuncaya kadar ağlamak istiyorum..Bütün hafızamı yitirince kadar ağlamak istiyorum..Tıpkı hergün geçmişime ve geçmişteki hatalarıma ağladığım gibi..Bugüne kadar herkesin hatasını affetim..Ama neden kimse benim hatalarımı affetmiyor.!Kimsenin arkasından konuşmadığım için mi?Onlara sürekli yalanlar söylemediğim için mi? Onlara değer verdiğim için mi?Bilmiyorum..Tek bildiğim kimseye bir düşmanlığımın olmadığı..Ağlamak istiyorum,içimdeki zehiri akıtmak için değil,deşarj olmak için..Ağlamak için başka bir sebebim yok çünkü kimse için gözyaşlarımın bir değeri yok..Gözyaşları..İnsanın ağlarken yüzünde beliren çöküntü,kaşların yıkılması,ağlayan bir insanla gözgöze gelmem..Dünyam yıkılmış gibi oluyor,sanırım çok duygusalım..İstemiyorum kimseyi kırmak,elimden geldiğince herkese iyi davranıyorum,güler yüz gösteriyorum,yanlış olan şeyleri dolaylı yoldan ve güler yüzlü anlatıyorum sırf karşımdaki kırılmasın diye..Ama sonuç nedir? Kötü olan yine benim..Kabul ediyorum kötüyüm artık, kokuyor bedenim,kaçıyor insanlar benden..Pisliğin tekiyim..Evet öyleyim,öyle olmasam neden böyle olsun..
Kim bir anne-baba şefkati ile yaklaşabilir benden başka sana?Kim çıkarsızca 1 senesini senin için harcayabilir,kim uğruna ölebilir?Kimse uğruna ölemez,çünkü ben bile ölemedim uğruna..Kimse seni benim kadar özlemedi bebeğim,kimse yaklaşmadı sana içindeki bütün kötülükleri atıp..Dedim ya ben bir pisliğim bak marifetlerimi anlatıyorum sana..Kopamıyorum senden,kim anne-babasından ayrı kalabilir?Kim kardeşlerini görmeden durabilir..İçimdekiler bundan da öte..Seviyorum diyebiliyorum sadece,ne kadar anlamı olur senin için bilmiyorum, bir de gözyaşlarım anlatır belki sana sevgimi..
Sen olmayınca kendimi kimsesiz hissediyorum,sokaktaki tinercilerden farksız olduğumu düşünüyorum..Ayrı kaldığımız sürelerde sen diye esrarı arkadaş edinmiştim kendime,içime çektikte sanki sana olan duygularımı yüzüne söylüyor gibiydim..Şimdi sen gidersen tekrardan o bok yığınına dönücem..İstemiyorum kimseyi yanımda,sadece seni istiyorum ve bu basit cümlelerle seni ne kadar sevdiğimi anlatmaya çalışıyorum..Ne yapacağımı bilmiyorum,bilemiyorum çünkü..Çünkü ne yaparsam yapayım,senin düşüncelerin belirli kalıplarda olduğu için senin için bir anlamı olmayacağını biliyorum.Tıpkı bu yazı gibi..Sevgi neydi?Çok iyi biliyorum,anlatamıyorum ama sanırım yaşıyorum,ama doğru kişiyle mi yaşıyorum bilmiyorum..Seni seviyorum BIDIK'ım..