Duvar

BAP I.

Duvarlar ve duvarlar.... beyaz... beyazı bilir misiniz ??? Kokususuz , tatsız ve sessizdir beyaz... sizde beş tane varken o sadece iki duyunuzu doldurur onuda dolu dolu dolarken taşan ve boşalan bir dolulukla doldurur ...

Siz hiç şimdiye kadar duvarlarınızı kokladınız mı? Evinizin, odanızın, kalenizin sizin olan yada olmayan diyelim... geçtiğiniz sokakların, evlerin, duvarların duvarlarını... yıkık, pis, temiz, boyalı... hepsinin bir kokusu vardır sizde iz bırakan ama siz duymazsınız.. tabii benim gibi beyaz duvarlar arkasında yaşamıyorsanız eğer... ne kadar özledim duvarların kokusunu... bana deli diyorlar ya size de delice bir şey söyleyeyim mi..? Kendi koyduğunuz duvarların bile kokusu vardır...
Evinizdeki duvarlar sigara, içki, seks ve yalan kokar sizin ria ve eza kokar, önyargı kokar ama yargıları olmayan.. sokaklarda ki duvarlarınız sidik kokar, kusmuk kokar ama arasıra güzel hayvan kokularıda kokar bazen bahar kokduğu bile olur ha unutmadan bide hayaller kokar,kara kışlarda bile...

Peki ya duvarlarınız..? duvarlarınız ne kokar?

Hadi söylerin bana be ne kokar sizin duvarlarınız, tadı nedir duvarlarınızın ; ya sesi ne söyler size duvarlarınızın...???
Peki siz çıplak mısınız duvarlarınız içinde... çırılçıplak teniniz , teniniz mi duvarlarınızın içinde..???
Size taşları taşımanızda yardım edenleri alıyormusunuz içeriye? İçinize duvarlarınızın ardına... Hadi yapmayın ama bana yalan söylemeyin... Asla tek başınıza taşımadınız o taşları.. Tamam anlaştık bana söylemeyin bunun cevabını , yüreğiniz varsa kendinize söyleyin ama dikkatli olun taşları yerinden oynatmayın...

Evinize ne kadar uzak duvarlarınız..??? Yatağınıza..??? Onu inşa eden kalbinize ne kadar uzak duvarlarınız...???

Zaman var mıdır duvarlarınızın içinde, akarmı, çoşarmı, yerinde mi sayar yoksa emekler mi zaman ...???

BAP II

Sana bir sır vereyim mi zamanı ne kadar kurarsan kur yaşlanıyorsun....YAŞLANIYORSUN....

Ne kadar ukalayım sana karşı görüyorsun değil mi... ne kadar yükseğe kurarsan kur ; ne kadar düşmanlarına ve acizliğine taş taşıtırsan taşıt , komplekslerinden harçlar sürersen sür ben görüyorum seni... seni görmemi sağlayan senin çaresizliğin sadece.... Sen hep sana söyleneni yaptın ve çaresizliğin nedeni ile duvarlarının üstünü hep boş bırakdın... Yıldızlar görükmüyor değil mi dostum oradan güneşde gözükmüyor gökyüzü demiyorum bile sen unuttun onun adını...
Bahanede buldun acizliğini bastırmak için... Daha da yükseltme ihtimali dedin buna... acizliğin hiç bitmeyecek yani senin öyle mi...?

seni görüyorum ve yaşıyorum acizliğinin deliğinden... Boşuna sinirlenme sana asla aciz demekden vaz geçmeyeceğim...... seni gördüğüm sürece hissettiğim sürece tavanın boş kaldığı sürece... asla vazgeçmeyeceğim....

Sinirlenme sinirlendikce yaşlanıyorsun, yaşlandıkca yalnızlaşıyorsun, çirkinleşiyorsun...

İşte benim o duvarların içindeki yaramaz zıpır çocuk her gün doğumunda sen terkettiğinde duvarlarını beyaza bembeyaza boyayan benim o duvarları...
demişdim ya sessiz kokusuz ve tadsız olan beyaza... unutma dostum ben “ en el-hak” yada eski tanımı ile yatağının altındaki korkulu düşlerinim... o zamanlarda da bakmaya korkardın yatağının altına... usulca bir cenin pozisyonu alır ve battaniyene sarılırdın... ben kıs kıs gülerdim oradan ama seni korkutma görevim vardı ve asla güldüğümü sana gösteremezdim...
Nereden mi edindim bu görevi? Ne çabuk unuttun sen vermişdin bu görevi bana...
Ne kadar korksan da kızsan da asla bırakma demiştin asla vazgeçme
ve hatırlarmısın asla susma demiştin bana... ama ben hiç anlayamadım seni be dostum...
Yıllar sonrada duvarlarını beyazada boyama mı istedin sessiz kokusuz beyaza...
Sahi sana sormayı unuttum ben şimdi hangi isteğini yerine getireceğim... biri diğerini öldürüyor... hımm yoksa sen mi öldüreceksin beni isteklerinle yada kendini...?
Unutma yatağın altındaki korkulu düşler hala orada ; sen orada yatmasan da...
Sustun... buda demek oluyor ki seçim şansı benim... Belkide yıllardır seçimi yaptığım için beyaza boyamaya devam ediyorum , sessizce ve susarak... sen kazıdıkca tırnakların ile kanırtıp kanın ile boyadıkca ben beyaza boyuyorum...
çok konuştum ben dostum birazda sen konuş beyazla ama bu kadar sene yapmadın bunu kendi sesini duymayı baştan öğenebilecekmisin , kendini dinlemeyi , sesin yabancı gelmeyecek mi sana...,*


Ama ne yaparsan şunu asla unutma dostum benim bile “GÜNEŞİNİ GÖMMEME İZİN VERME”