fırtına öncesi sessizlik...

Fırtına öncesi sessizlik dönemindeyim ben… duruldum beklemedeyim.
Belki hatırlarsın bizi buluşturan peronları. Hani hep mutlulukları bulurduk kısa aralarda o kısacık molalarda anlardık nasıl bir şey bu mutluluk insan nasıl mutlu olur o zaman bilirdik aslında. İşte yine bizi buluşturan perondayım. Ama sen gidiyorsun bu sefer uzaklara ayrıyız biz artık buluşmayacağız bir daha belki hiç görmeyeceğiz bu son seferden sonra birbirimizi ve belki de içimize gömeceğiz tüm sevgimizi. Ben karanlık bir köşedeyim seni izliyorum. Sen peronda otobüsünü bekliyorsun… bir sigara yaktım çektim derin bir nefes. Sen etrafına bakıyorsun bilmeden benim orda olduğumu.
Sonra insanları görüyorum ailelerine kavuşmanın heyecanı ile geliyorlar. İnsanları görüyorum karşılayanlarına sarılmak için otobüsten hızla iniyorlar. İçimdeki sevgi dile geliyor birden bağırmak istiyor SENİ SEVİYORUM diye ama olmuyor…
Bir nefes daha çekiyorum sigaramdan hava biraz da olsa soğuk yine. Esiyor. Gözlerimde biriken yaşları tutmakta zorlanıyorum. Sana bakarken gözümden düşüyor bir tanesi ve işte o anda içim eziliyor ama sesim çıkmıyor çıkamıyor… derken zaman geliyor. Sen gidiyorsun. Dilimin ucuna gelen her cümleyi yine dilimi ısırarak içim acıyarak ağlayarak geri yutuyorum. Sana bakarken sarılamamak oradayken gelip sana dokunamamak… işte bu acılarla seni uğurluyorum. Artık gözyaşlarıma engel olmuyorum tutmuyorum. Sigaram bitmiş. Yenisini yakamıyorum çünkü elim ayağım tutmuyor olduğum yere çöküyorum zayıf düşen kalbim bedenime ağırlık yapıyor kalkamıyorum… otobüs uzaklaşıyor koşmak istiyorum olmuyor lanet olsun olmuyor…
Sen gittin artık. Uzaklardasın biliyorum geri geleceksin yine onuda biliyorum ama ben burada olur muyum belli değil…
Gelemedim yanına sarılamadım son defa bakamadım gözlerine sana haykıramadım içimdeki sevgiyi yapamadım kusura bakma… güle güle sevdiğim insan güle güle…
Her gün ölmenin bir anlamı var artık her gün acı çekmek zor değil aslında… acı bile acıtmıyor bedenimi kalbimi ruhumu… sorun değil bunlar öğrendim ben acıyı… sevmek dediğin acısız olmaz sevmek dediğin gözyaşı dökmeden ağlamakmış meğer sevmek dediğin onun için yaşamak o bilmese de görmese de sevmese de…