Panayır

Çilekeş ısrarlar gibi varolmak huzurla, yatsı ezanıyla gelen tedirginlikten de güzel..olmamış gibi, hergün tekrar olmayacak gibi, sanki uğraşsan çıkacak gibi biryerinden..
Camındaki macundan habersiz bir pervazın yağmura olan susuzluğu seni sevmek..hep yanında olmaktansa alttan üste açılmayı tercih eden bir garip silisyum parçacığı gibi..
Panayır yerinde kendi kokusunda uyuyakalmış bir palyaçoyum bazen..kemancının narin ezgileriyle düşten düşe..sirk kaplanlarının mırıltılarındaki sıcaklık, ten yakan, güven veren o sıcaklık..
Tahterevalliden düşen ayran bardaklarının, cam ve hayal kırıklıklarının karışımı da yalan aslında..orda yerde akıvermek, bulaşıvermek dilberin eteğine..asıl budur zevkin maneviyatı..
Yumruk yemiş boksör düşer yere..kafasında acemice uçmaya çalışan minik muhabbet kuşlarıyla alay edercesine..denize düşmüş balıktan daha karamsar, tekrar kara kara kıyılarda yelken açmak..
Sanki diyerek meraklı bakışlarla süzmek etrafı, içinde hissetmek o özlemin dayanılmaz kışkırtıcılığını..kendine özgü, başkasına has..iskemle sandalye, sakız çiklet gibi yakın birbirine..
Evet demek önemsizlikten gelen hayati sorulara..bir gladyatörün yalancı korkaklığından da öte bir cesaret bu..gerçek bir kılıçla yoluna devam etmek..gururla..dik kafalı, inatçı bir keçiymişçesine..
Herşeyden vazgeçmeyi istemek değil ki zaman..zor diye birşey olmadığının bilincindeki kısıtlı imkansızlıklardayım ben sadece..
Bazen de düşman maskesi giymiş bir dostun ufak dileğindeki son nokta olmayı isteyen bir garip dilenci..hediye paketinde kelimelerle..
Çekimser fikirlerin dipteki tortulara gömülmesi..avaz sesleriyle, sessiz naralarla haykırmak içindeki tutkuyu..istediğin için mi olduğunu, yoksa olduğu için mi isterik kıvranışlar kustuğunun bihaberliğinde..emin olmak gerçekten..göreceli geleceklerden sıyrılmak, tek bir mum ışığından yansımak hayata..dibini de, daha dibini de aydınlatmak soğuk karanlığın kalbinde..
Elinde çantası, çantasının diplerinde emeğiyle bir memur yürür yolda bazen..alnında terli kırışıklıklar..sigara kolonya karışımı bir koku koşar arkasından..evde bekleyen sevdiceği, dolabında dünden kalma patlıcan yemeğiyle.. Kalbindeki yorgunluk değildir onu üzen, ayaklarındaki karasular da değildir keza.. Onu üzen de yoktur ya esasında, nazlı bebekler gibi şımarıklık işte..

Fena halde özlenir bazen dilber..özlenmek te varsa işin içinde tadından yenmez..millete şebeklik yaptırır..güldürür ağız dolusu.. Umrunda mı sanki şebeğin atılan çekirdekler? Kıçını kaşır, devam eder sırıtmaya..

Panayır yeri gibi..