Ben daha bir çocuğum..

Ben daha bir çocuğum.

Ana rahminden yeni çıkmış toroman bir çocuğum daha.. Yeni başladım nefes almaya, ciğerlerimi yakan oksijene alışık değilim.. Gözlerimi acıtıyor, kapatın şu ışıkları.. Dokunmayın bana, tenimi tahriş ediyorsunuz..

Ben daha bir çocuğum.

Kokluyorum havayı. Gördüğüm herşeye dokunuyorum acıyan parmak uçlarımla. Tadını alıyorum yalancı memenin; suni, iç kaldırıcı bir yumuşaklık hissi veren lateks. Görüntüler netleşiyor, hoşuma gitmedi bu hali dünyanın. Çok büyük ve keşfedilmesi gereken çok şey var. Sanki başka işim yokmuş(varmış) gibi..

Ben daha bir çocuğum.

Bırakın o oyuncak ayıyı, en iyi dostum o benim! Uyurken koruyor beni. Parka gidip insanları izlemek ne kadar da güzel.. Salıncakta sallanan bir dünya çok daha hoş gözüküyor. Lolipop alın bana, bırakın en tatlı yerinden ısırayım hayatı. Gıda boyası yüzünden kırmızı olsun dilim, boşverin! Hayat yeterince kızıl zaten..

Ben daha bir çocuğum.

Çomak sokuyorum arı kovanlarına. Bal çalmaya çalışırken minik şeyler canımı yakıyorlar. Olsun, tadını alıyorum hayatın..acıya değer.. Zillere basıp kaçıyorum deli gibi zevk alarak. Umrumda bile değil rahatsız ettiklerim. Dedim ya, çocuğum ben daha.

Ben daha bir çocuğum.

Bisikletimden düştüm, canım acıyor. Çok hızlı sürdüm onu, frenleri dayanamazdı. Ama nerden bilebilirdim ki? Kafamı çarptım yere.. Şişti orası.. Aynı boğazımda beni ağlamaya zorlayan yumru gibi. Anneme koşarım, o beni teselli eder nasıla.. Salıyorum gözyaşlarımı ve avazım çıktığı kadar bağırıyorum ses çıkarmadan..

Ben daha bir çocuğum.

Önümdeki beyaz kağıtlardan oluşan şey de ne? Ya bu elimdeki ucu siyah tahta parçası? Karşımda bir kadın, gözlerinde sahte bir sevgi kırıntısı. Yanımda hiç tanımadığım bir kız.. Çıkarın beni buradan! Annemi özledim!! Gözyaşlarım mani oluyor düşünmeme..çıkarın beni..

Ben daha bir çocuğum.

Onlarca beyaz kağıt ve kırık uçlu tahta parçaları.. Çok şey biliyorum, ama rahatlatmıyor bu beni. Işıklar gözümü acıtıyor.. O ritmik sesi özledim ben.. Sürekli hareket halindeki sıcak, karanlık, boğuk seslerin hakim olduğu yeri özledim.. Bırakın beni n'olur, bırakın döneyim..

Ben daha bir çocuğum.

Çok tatlı gözüküyor. Sıcak mı emin değilim ama yumuşak.. Bana neden bakmıyor ki? İlgi görmüyorum gözlerinde.. Sadece boş bir bakış, yabancı..soğuk.. Bana gülen ellerle dokunmuyor, batıryor sanki parmakları.. İçimde garip bir yanma duygusu sadece.. Hoşuma gidiyor ama hiç de mutlu değilim.. Nerdeyim ben? Kimim?!

Ben bir çocuğum daha..

Benden bir parça var kucağımda. Nefes alıyor, benimkilerden daha meraklı gözüken gözlerle bakıyor.. Benden bir parça gibi.. Öğrenmek istemiyorum artık, yoruldum. Bacaklarım ağrıyor koşmaktan. Sırtımda dünyayı taşıyormuşum gibi, çok ağır bir gerçek var omuzlarımda..Çocukluktan daha ağır..

Ben daha bir çocuğum.

Ne kadar da kalabalığım.. Bölünüp çoğalmışım gibi, çok fazlayım artık.. Yorgun ve fazla.. Hepsi de sanki bir acıma duygusuyla bakıyorlar bana. Hepsinin paçasına tek tek asılıp lolipop istemek geliyor içimden..hani o ağzımı boyayanlardan.. Çok yorgunum..kalkamıyorum..

Ben daha çocuğum..

Beyaz çarşaflar batıyor sırtıma. Başımda her istediğimi yapan "ben"ler.. Gidin başımdan, size şirinlik yapıcak halim yok.. Ama gitmeyin, susadım.. Uzatın yanımdaki bardağı.. Tam arkamda bir dost var sanki. Sıcak bir güvenle bana doğru eğilmiş.. Elindeki parlak cisim hiç de korkutmuyor beni..çeliğin soğuğu.. Daha sıcak bedenimden.. Ama gitmek istemiyorum ben! Daha yapacak çok işim var, bisikletimi özledim.. Lolipop istiyorum hani o ağzımı boyayanlardan.. Bir çomak verin bana, bal çalmak istiyorum.. Beyaz kağıtları, siyah uçlu tahtayı bile özledim.. Lütfen biraz daha kalayım..

Lütfen, daha değil, ben bir çocuğum..