Sanırım

Sanırım, kafamın anlayamadığım tarafından gelen seslerin valsiydi gözlerinde sekizler çizerken bana yalvaran seni tutmam için. Yukarıdan gelen bir sızının kalçama saplanmasından hemen önce hissettiğim hemşirenin ellerinin aslında beni rüyamdan uyandıran dokunuşların olduğunu...

Sakin bir kafa, içinde çalkalanmadan seninle ilgili hayaller kurabilen bir adam olmanın hayalini kurmayı hayal ettim imkansızlıkların tasvirini tek cümlede düşünmem gerektiğinde. Olmaması için olmasından kaçmaya çalıştığım hikayelerin olmasını arzuladığımı görmenin tanımsız korkuları ve yürüyüşlerinde yakaladım hayasızca savurduğum aşk cümlelerinden kaçan bir parça yüreği, sıcak sarılışlarda kavrayan kolların anlatamadığı onlarca sakinlik geçti kafamdan arzularımı saklamak için...

Yedi kocalı Hürmüz’ümsün, yedi cücenin en cücesinin yedi kollu ahtapot yediği masanın yedi ayağına yedi boncuk işlerken yedirdiğin tatlılarla aklımdasın... Naneyle telkin edilesi o keskin kokun çıkmaz oldu burnumun direğinden, boynunun yeganeliği, yanaklarının sakinliği, dudaklarının lanetlediği dudaklarım beni kilitledi. Yüzümü yıkamazlığımın yedinci gününde yedim o lanetli elmayı zaten. Anlatması zor oldu ya aslında, yeni yetme ayların mehtabında bekledim seni dizelerle...

Bir gün birimiz birdenbire bir yere gidecekmiş gibi, biricik hayatımızdan birileri gelip geçiyor diye bir diğerimizi unutacakmışız gibi yalnızım şimdi. Nefesimin tepelerinden yuvarlanan hoyrat iç çekişlerimin heyelanlarından sekerek kaçan ufak kuzucuklarım var yüreğimi bir sıkıp bir bırakan. Bir sağımdan, bir solumdan bakıyorsun, görüyorum ama neden belirsizliklerle tek sahnelik mono diyaloglar performansı sunup eğleniyoruz, anlamıyorum...

Beklemiyorum artık tümden gelen yarınların tüme varan dünsel güncelerini. Mihrabın harap bitirimlerinin mesanelerinden niyetli metanetler dinime peygamber ya, içmişim sonrasının adına bu gece gene, benim mehtabım kelimelerle sarhoş, sırtımda yüzgeçlerim, rakı şişesinin kefeniyim...