Anlam...

kafamın belkide en güzel olduğu zamanlardan birindeyim
belkide anmamam gerek adını, adını anmamam gerektiğinde bile
haykıracak kadar kendini kaybetmiş duygular sarmalında sıkışmış
bir benlikle inatla sana doğru koşan bu kalbim, hala seni,
şiddetle seni ve vazgeçmeksizin seni ister.

Aslında kördüğümleşmiş hayallerin düğümler attığı
karakterim ve bu düğümlerin altında sıkışan ve hala bu baskıdan,
bu tutkudan nasıl vazgeçmiyor bende artık anlamıyorum
aslında anlamadığım şey yalnızca bu değil

artık o kadar çok şeyi anlamıyorum ki....