"belki de sana gelmek yerine saçlarımı boyatmalıydım"

Esiriyim ruhumu saran sensizliğin her nefes alışımda.
Ve ölebilirim bulanık dalgalarında istendik bir kırılganlıkla.
Görmüyor musun? Saçlarıma takıldı;
Daha duymadan özlediğim sesinin tınısı...
Şimdi al üzerimden yükselen susuşlarını.
Bırak şiirler okusun şüpheli yazgımızı...
İkimiz de bu kadar kırılmışken ve daha kırılabilecekken,
Ama yine de ruhlarda bir iz bırakabilirken...
Çünkü korkuyorum; başlangıcı belirsizken,
Sonu hep sana varan yolları kaybetmekten...