üzgünüm

Sana öyle baktığım için üzgünüm. Boynundaki o koyu kırmızı lekeyi görünce renklerin en güzelini yakıştırdığım, en sıcak evimden kovulmuş gibi oldum. Sense karşımda durdun ve yüzünü yıkadın. Su var mıydı elinde bilmiyorum ama yüzünü yıkadın. O an gözlerimle yıkandım ben. Boğazına takılan fırtınayı salacak bir deniz arıyorsun. Bileklerinde kangren bir armağan var sanki görünmeyen… Neden bir tek benim gözlerim çıplak görüyor seni? Şimdi saçlarını açıp bir gölge gibi sürüneceksin kimsesizliğinin arkasında. Oysa ben sana çeyrekliğimle yetişmeye o kadar hazırım ki! Ben yokmuşum gibi davranman utancını gizlemenin bir yolu biliyorum. Susuyorsun dudaklarını kurutana dek. Rengin akmış senin. İçindeki kıyı şeridi bir iç bölgenin adı olmuş. Gülmedin daha bu gece hiç. Seni incitti göz kapaklarım. Yeterince güzel bakamadım sana. Seni bana ait edecek kadar sevemedim. Kimdi bilmiyorum ama...O senin kurallarını biliyordu. Sen bedeninde koca bir haç taşıyordun kendini germek için. Her masalın bir kötü adama ihtiyacı vardır ya hani; o olmadan masal mutlu sona sürüklenmez. Bizim de ona ihtiyacımız var işte. Kabuslarından ter damlalarıyla vücudunu sıyıran o kötü adam kim? Karnındaki yaraya her defasında eliyle kan taşıyan o adam… Göğüslerine bakıyorsun aynada. Bir dövme var sağ göğsünle boynuna uzanan o ölüm vadisinde. Bak bu da başka bir tarifim boynun için. Kokun azalmış sanki. Onda mı bıraktın kokunu? Yanaklarında loş bir sokak lambası…