Bekleyiş

seni arıyorum..
aslında o kadar yakınımdasın ki..
ve o kadar ulaşılmazsın, sanki sadece bi hayal kahramanısın..
adını bir türlü koyamıyorum,
kimsin, nesin sen?
yalanlarına kendini inandırmadan önce bulabilecek miyim seni?
masal mısın, gerçek mi?
bütün maskelerini çıkarsan.. ve bana gelsen..
önyargılarım -herkese, herşeye-,
kırılsa sonunda, seninle...
sonuçlara neden olsak,
boşluğa bir anlam olsak
ve uçsak birlikte karanlıkların en parlak merkezine..
yükselsek, ve tekrar yere düşsek
sessiz, masum, beyaz...
bırak çıplak kalsın ruhun
inan artık hazırım buna.
eskiden kendi gerçekliğinden korkan kalbim
şimdilerde güçlü senin aşılmaz kabuklarından bile..
tadilat uzun sürse de işe yaradı işte
hissizleşti tüm benliğim,
ben de taşlaştım onunla, sadece bir kalpten ibaretmişim bak..
görmüyor musun savunmasızca maskelerini atmanı bekleyişimi?
hala kör müsün?
hala duyamıyor musun içimde kopan fırtınaları?
her seferinde kendimi biraz daha öldürdüğüm
kendimle yaptığım düelloları,
karanlığımla çaresizce sevişmelerimi?
...ve hala
hala bilmiyor musun
sensiz her nefesimde biraz daha eksildiğimi?..