altın isteyen adam

babilin araba yapımcısı bansiir'in tüm cesareti kırılmıştı.evini çevreleyen alçak duvarın üstünde oturduğu yerden basit evine,içinde yarı bitmiş bir araba duran açık atölyesine doğru üzgün üzgün baktı
karısı sık sık evin açık duran kapısında beliriyordu.kendisine doğru yönelttiği kaçamak bakışları yemek torbasının hemen hemen boşalmış olduğunu hatırlattı;arabayı bitirmek için işe koyulmalı,çekiç,balta sallamalı,boya cila yapmalı deriyi sıkıca tekerlek çemberine germeli,zengin müşterisinden parasını almak için teslime hazır hale getirmeliydi.
buna rağmen şişman,kaslı bedeniyle isteksiz isteksiz duvarın üstünde oturuyordu.yavaş çalışan aklı yanıtını bulamadığı bir sorunu çözmeye çalışıyordu.fıratın bu vadisine özgü sıcak,tropik güneş acımasızca kavuruyordu.kaşlarının üstünde biriken ter damlaları, o farkına bile varmadan yuvarlanıyor,göğsündeki kıllara düşüyordu.
evinin arkasında kralın sarayını çevreleyen duvar yükseliyor;biraz ilerde bel tapınağının boyalı kulesi mavi gökyüzünü yarıyordu.kendi basit evi gibi pek çok basit ev bu ihtişamıngölgesinde kalıyordu.babil böyleydi işte.hiç bir plana yada sisteme bağlı olmadan kentin koruyucu duvarları arasına yığılmış ihtişamın ve yoksulluğun,baş döndürücü bir zenginliğin ve sefil koşulların karışımıydı