uzak ve yanlız...

Eskiden korkmazdım bir şeyleri yitirmekten.İçime saklamazdım şimdiki gibi gerçekleri o zamanlar.Gözlerimle gülerdim, mutluluğum göz yaşlarımla karışırdı hatta zaman zaman.Yalan sölencek bu kadar çok şey yoktu belki de, yada gerçekler acıtmıyordu o zaman şimdiki gibi.Şımarıklık oyunumla masum hayellerimi süslüyordum bir kaç damla göz yaşıyla elde edemeyeceğim hiç bir şey yoktu her şey benim di ama şimdi...
Şımarıklık oyunum henüz yeni sona ermişti ki kendimi bambaşka bir gezegende buluverdim sanki. Güneşin yeterince büyük olmadığını yeterince kudretli olmadığını örendim. o sadece milyarlarca sönmüş yıldızdan biriydi ve bense milyarlarca insandan bi tanesi ...
Artık güçsüzüm, yenik düştüm.Akıcak göz yaşım yada birşeyleri başarabilceğime olan umudum tamamen söndü.Şimdi ise çoktan sönmüş bir yıldız olarak insanları ısıtmaya çabalıyorum.Onlar beni sömürdükçe belki daha da cok yitiyorum içimde ve sonu hissediyorum..
Korkuyorum ,titriyorum biliyorum son geliyo ve ben yanlızım kimsenin göz yaşlarımı göremeyeceği kadar uzak ve yanlızz...
Lily Magus