Sanki....

Evet yine güneş doğuyor...Bana ve geceye inat bıkmadan ,usanmadan..Halbuki gece karanlıkta ne kadar da temiz görünüyordu dünya.Çünkü karanlık yutarcasına örtüyordu hayatın çirkin yüzünü...Hiç bir şeyin gözükmesine izin vermiyordu..
Geceleri bu yüzden seviyorum ben.Ha bide yağmuru çok seviyorum.Ne zaman yağmur yağsa ruhumun temizlendiğini hissediyorum.Ve tüm dünyanın temizlendiğini...
Aslında o kadar kolay değil arınmak, temizlenmek..Hani bazı anlar vardır ya "keşke çocuk kalsaydık"diye söyleniriz..Çünkü dünyada ki en temiz varlıklardır onlar..Hayat kirletememiştir hayallerini,ruhları incinmemiştir daha..Yüreklerinde herkesden sakladıkları kuytu yaraları oluşmamıştır henüz..Kahkahalarla gülerken birden ağlamaklı olmaz yüzleri..Bir balon,bir şeker yeter onları mutlu etmeye.Tatlı rüyalar görürler geceleri,melekler güldürür uyurken yüzlerini...Zaman sınırsızdır,dünya kocamandır onlar için..Ama hepsi büyümek zorundadır,acı çekmek zorundadır....
Hepimiz çocuktuk zamanında.Hepimiz büyüyoruz..Biz büyüdükçe daha çok kirleniyor dünya.Bizimle beraber ve en az bizim kadar..Hangimiz lanet okumadık ki anne-babamıza.Bizi böyle lanet bi dünyaya getirdikleri için.Hangimiz yok olmayı istemedik ki en zor anlarımızda...
Bazen aynaya bakıyorum.Evet yansıyan benim görüntüm.Ama bişeyler eksik sanki,bişeyler yarım gibi..Yıllar önce hayal ettiğim şey bu değil gibi ..Ve bazen geceleri uykumdan nefesimi tutarak uyanıyorum.Sanki artık böyle bir dünyada yaşamak istemiyormuşum gibi..