yazdım işte

Ne kadar oldu böyle hissetmeyeli
1 ay 2 ay?
Ne fark eder ki
Aslıma dönüyorum
farklı şeyler aramaktan sıkıldım
hiç bi faydasını da görmedim zaten
ama olmuyo ki böyle de
ne için üzülüyorum şimdi ben
boğazımda düğümlenmiş gözyaşlarım ne için akacak
geçmiş için mi?
Ne geçmişim var ki
Kimle bi geçmişim oldu ki?
Sadece geçti
Ben tutunamadım hiçbişeye
Onlar da beklemediler beni
Bir teselli bile bırakmadan gittiler
Çok ağladım çok yıprandım
Bekledim dönerler mi diye
Olmadı
Haberleri bile gelmedi
Bekledim tek başıma
Düşündüm sonunu
Sonumu
Sonradan anladım ki
Sonmuş
Hepsinin sonuymuş
Ben de bitmiş oldum böylece
Bitti demeye zorlandım
Kusamadan nefretimi aşkımı
Kalbime sıkıştırdım
Sürekli atıyo orda
Her saniye hatırlatıyo varlığını
Geçmişi
Geçenleri
Bi de kalanlar var tabi
İçi geçmiş onların da
Bana hiçbi faydaları da yok
Aklım kaldı mesela benimle
Ama çürümüş artık
Sonra ruhum var bi de
O da bi yerlerde kaybolmuş
Varlığını bile hissedemiyorum
Zaten şu aralar uyuştum iyice
Tepkisiz kaldığım herşey
Bana etkiyle cevap verir oldu
Sonra bi kaç arkadaş var kalanlardan
Teşekkür etmek gerek
Yanında olmaya çalıştılar
Ama ben onları göremeyecek kadar kör
Duyamayacak kadar sağır olmuştum
Hatırlamıyorum dediklerini
Demek istediklerini
Hala buralarda bi yerlerdeler belki de
Saklanıyolar herhalde
Göremedim de bi anda….

Gelenler var bi de diğer taraftan
Oyalanaack oyuncaklar
Onları da sevdim ben
Çünkü kendim yaptım onları
Çöpten çaputtan buldum tek tek
Ben bi araya getirdim her bi parçalarını
Çok eskiyip yıpranmalarına rağmen atamıyorum
Üzülüyorum her bi parçasından sesler gelince
Bağlandım tabi bi yerde
Gidenler geri dönse bile
Ben oyuncaklarımı bırakamam
Kavga ettim ben onlar için
Düştüm onları kurtarmak için
Bi sürü çöp karıştırdım
Biraz daha süslemek için
Güzel de oldular
Baktıkça gülümsüyorum onlara
Ama gidenleri hatırlamak
İşte o koyuyo bana
Her anın bu denli canlı olması
Sıkıyo canımı
Ne var unutsam hepsini
Olmuyo işte unutamıyorum
cam gibi net hepsi
Artık bişey ifade etmiyo
Çünkü çözüldü hepsi bi şekilde
Düşünülecek bişey kalmadı
Söndü ateşleri
Dumanları tüter arada
İçimi ısıtırlar ihtiyacım olduğunda

Ve şimdi ben
Son treni gideli aylar olmuş bir istasyonda
Elinde oyuncağıyla
Gidenleri beklemekten çoktan vazgeçmiş
Gelecekleri umutla bekleyen
Gözleri şiş küçük bi kız çocuğu

Ne işin var kızım orda
Git evine hadi
Kimse geçmez buralardan
Kış da geldi zaten
Kimse çıkmaz sokaklara
Annen baban merak etmiştir
Bırak o oyuncağı da
Evde daha güzelleri vardır
Git evine uyu
Boşuna üşüme buralarda….

Rüzgar esiyo şimdi
Bişeyler mi fısıldadı ne??