Ayyas.Com

Senin için yazabileceklerimin listesi bile aklımda meraklanma.
Hakkımda ne hissettiğini, hakkımda hissettiklerini neden söylemediğini biliyorum.
Anlayabiliyorum senin yapamadıklarının sorumlusunun ne olduğunu.
Garip bende aynı dertten muzdaripim.
Aldattım baba ben aldattım.
Kendimi aldattım, seni aldattım, karşıma çıkanların çoğunu aldattım.
Korumaya çalışırken yaşamdan kendimi kabuğuma almak istemedim seni.
Almak istedim aslında ama söyleyemedim neden bilmem.
Sende bilmiyorsun nedenini ama beni seviyorsun.
Anlıyorsun değil mi beni baba?
Neden bilmiyorum ama senin hüznüne yaslanıp devam ediyorum sensizliğe.
Bu gezdiğim caddeler, bu okuduğum kitaplar seni hatırlatır gibi bana.
Sanki her köşeden karşıma çıkacakmışsın gibi geliyor anlayamıyorum.
Hem senden hoşlanmıyorum ama sensiz neye nasıl cevap vereceğim bilemiyorum.
Hepsi yalan bunların biz ayrı değildik hiçbir zaman.
Kabul etmedik birbirimizi, anlatamadık kibrimizden istediklerimizi.
Hayatı yaşamadım, hicvettim kendi kendime.
Tiyatronun son perdesini indirmemek için hala karşındayım.
Çıkamadım karşına hiç, süremedim elini yüzüme, öpemedim yanaklarından.
Seni seviyorum baba, insanlardan daha çok seviyorum.
Seni yanımda istiyorum aslında baba ama bana karışmanı istemediğimi bilmelisin.
Seni anlatmak istiyorum arkadaşlarıma en iyisi benim babam diye.
Benim babam senin babanı döver diyebilmek istiyorum çocukça kavgalarda.
Kahveden aldığım tadı seni yudumlarken almak istiyorum.
O acı tadına şeker katabilmiş olmanın hissiyatını istiyorum.
Hem senden hoşlanmıyorum ama sensiz neye nasıl cevap vereceğim bilemiyorum.
Bunu hatırla baba. Ben buradayım biliyorsun.

Kentin ışıkları yalan konuşturuyor dilimi baba.
Yanan her mumda ısınırken senin avuçlarının yumuşaklığını arıyorum biliyorsun.
Tanımıyorum artık insanları baba, yabancı hepsi yalancı bana.
Okuyamıyorum hiçbir kitabı çünkü senin verebileceklerin yok onlarda.
Boş bir sayfa da hayatımın anıtını resmederken seni de eklemek istiyorum artık.
Bir bekleyenim olacaksa senin olmanı istiyorum.
Bir bekçi olacaksa sen ol diliyorum.
Müziğin notalarında dalgalanırken beynim senin sesini istiyor duymak.
Yankılandığını hissediyorum içimde ama tınısı kalmadı duymamaktan uzun zamandır.
Hayata karşı borçlandık baba.
Sevgimizi paylaşmadığımız için birbirimize borçlandık baba
Göz yaşlarımızı ödünç verdik gizli kapaklı nağmelere,
Elimizde olanı sakladık arka cebimize, bakmadık mesajlara birbirimizden gelen.
Okula gitmeye gerek yok baba.
Hissetmek için ağlamaya da gerek yok aslında
Her hüzün gözyaşı getirmez baba.
İçine akıttığın duyguların seni bana bağlayan bağ baba biliyorsun.
Köprünün paralı geçişinde geçerken aldattım seni baba.
Para verip bir kıta değiştirdim senden uzak kalabilmek için.
Ama hepsi boşmuş, hepsi yalanmış anladım artık.
Ben seni severken sevmezmiş gibi davrandım hep baba.
Sende bilmiyorsun nedenini ama beni seviyorsun.
Anlıyorsun değil mi beni baba?
Neden bilmiyorum ama senin hüznüne yaslanıp devam ediyorum sensizliğe.
Hala ağlıyorum baba.
Sanma bu satırları sadece yazmak için yazıyorum.
Hala söyleyemiyorum bunları yüzüne karşı baba.
Korkuyorum baba sana söylemek istemediğim şeyleri söylemeye.
Korkuyorum seni biraz daha kırmaya kendi ellerimle.
Korkuyorum baba seni kaybedeceğim diye...
Anla beni baba,
ben seni hala tam anlayamasam da....

Uyandım ve gittiğini duymadığımı fark ettim baba.
Uyuyamadan, yiyemeden, nefes bile alamadan bir bekleyiş başlattım.
Düşünmeden ya da hissetmeden gelişen bir duygu işte.
Seni kendime anlattım baba bütün bir gün ve gece boyunca.
Gelişini beklemeye başladım dakikalar boyunca.
Hiç bitirmedim bekleyişi aynı dakikalar önümde aktıkça.
Hep başladım baba asla bitirmemecesine.


12.14.1999