Ahlaki iyilik

Gecenin sükunetinde,pencerenin önündeki rahatsız koltukta kıvrılmış,yaşam belirtisi gösteren tek şey elindeki son sigarasının titreşen,aşkla dans eden ateşiyken aklındaki kabına sığamayan,kabaran,taşkın dalgaların onu da söndürmesinden korkarak yavaşca sigaranın dumanını içine çekti.Titreyen elleri ile onu ısıtmayacağını çok iyi bildiği halde örtüsünü üstüne örttü.Gökyüzü bütün kötülüğünü sakınmadan gösteriyor,saydam.Acıtıyor sanki kızın canını.Bana bakıyor,gördüklerim ve göreceklerim arasında en mai ve vahşi gözleri ile.Garabet onda da değil, bu kadar dağlayıcı bakmasında.Böyle basit bir kız bu kadar güzel olmasa keşke.Kendisini öldürmek ister ya,ona da kıyamaz,kollarımda şimdi.Şeftali çiçeği rengindeki çıplak teninin üzerine saçılmış kara saçları,açık pencereden içeriye davetsiz giren rüzgarın kışkırtması ile canlanmış ve açık saçık kıvranıyor,çırpınıyor,nereye gitmek istiyor?Şu saatten sonra izin verir miyim ki ben?Ürkek ve vahşi bakışlarına kendi donuk ve duygudan yoksun bakışlarım ile karşılık veriyorum.Delice ricamı yineliyorum.Kulaklarının arkasına attığı siyah uzun saçlarına,yüzüne,kabarık dudaklarına,iyice açılmış mai gözlerine nefesimi üfleyerek o çok sevdiğim herkesin kanını kaynatan tatlı sesimle ismini fısıldadım; 'Sevgilim...'
Masum.Aşka mağlup olan bir kız.Vahşi gözler yerini mahzun bakışlara bırakıyor şimdi.Bir şey mi istiyor?Evet,öyle gözüküyor.Beyhude geçti artık tutkum!

NES