sana.....

SANA


Hayat bazen dünyada kızıl bir ayın doğuşu gibi esrarengiz mistik bir büyünün ta kendisi! ne zaman bir ses duysam ne zaman arkama baksam yanılırım .
Bir kader yıldızlı rüya temennileri! Yanıltmaz mı insanı hüsrana uğratmaz mı acaba? Ayın ilk ışığının masum sessiz ve akissiz buluşmasıdır,anlamlı olanı anlamsız kılıp sonra büyüleyen mantıktan çok uzaklara yolcuğa gönderen…
Hiç birimiz bu yolculuktan hiç bir zaman rahatsız olmadık, olmayız da…
Ne zaman gerçekler ve gebe olduğu anlamlar doğar , İşte o zaman; ilk doğduğumuz gün gibi ağlamaya başlarız, hiç susmayız! yemeğiz! içmeyiz gülmeyiz eğlenemeyiz.
Her şey yeni doğmuş bebeğin;yabancılayışı gibi .....dünyayı ,alışmamış ,saçma ve anlamsız bulması gibi. Tıpkı anlamlı olan gerçeklerin kafamızda anlamsız olması gibi !
Acı gerçek, cefa gerçek , şiddet gerçek olandır. Mutluluk ve buna gebe olan sahte gülümsemeler, yanılsamalar çizgileridir onun . O çizgiler ki !bizi biz yapmaz! temennilerimiz o çizgiler olamaz olmamalı.Acıdan beslenen biz hayvanlar; bir gün ölürüz ve bir olan o günde …ağlarız hangimiz gülerek öldük , kim?
Nazımlar mı yunuslar mı İsalar mı?
Bu örnekler doğru .Fakat bir ayrıntı var, acı ile beslenen bu insanlar, gerçeği buldum dercesine inadına kahkaha attılar son soluklarında… Doğarken acıyı biliriz, ağlarız sonra, yetişkinler acıyı unut ,aklına getirme der, inanırız. Terk ederiz hüznü acıyı …en güzel duygudan yoksun kalırız.fakat o bizi hiç terk etmedi etmeyecektir de.
Yeni yollarda yürüyorum bilmiyorum bu huzurun anlamını bilmiyorum koşuyorum senle,ve bana,sana, unutturulan acıyı öcü gibi görüyoruz solumağı, onunla nefes almağı yabancılıyoruz.Beynimizden siliniyor çocukken bu program sonra virüs gibi çökertiyor insanı. !Oysa; virüs iyi olanı !erdemli olanı! etiğe bağlı olana bişey yapmaz demişlerdi..
Ölürken de acıyı görürüz ve ağlarız. Bir oyundan çıkarsanız o oyun’a bir daha girememenin acılayışına ağlarsınız .Siz o oyunda ne roldesiniz ?düşündünüz mü? ben yalnız akissiz bir rüyayım sesimi kimse duymuyor kimse işitmiyor haykırışlarım bir tokat gibi bana her gün sürpriz yapıyor .Alışılmadık bir şeydir sürpriz diyenlere kızıyorum desem doğru bir telafuz olur. Sürpriz: en sıradan duraklardır en anlamlı acılardır. Hoş geldin! tatlım ! bilemediğin duraklara merhaba dercesine biniyorum 511 otobüsüne!sonbaharda öldürdüğüm karıncalarım çöp kutusuna attığım peçete koleksiyonuyum ,kendimi bulmalıyım senle kendim olmalıyım senle senle senle senle senle senle senle senle senle senle senle….senle dolmak kokunla dolmak ölüme dolmak istiyorum seni istiyorum tatlım,son nefesimde..Ne olursun uzat dudaklarını,öp beni ,öyle öp ki sök kalbimi çıkar ağzımın içinden ,sende kalsın ,ona benden iyi bakacaksın biliyorum.ve unutma sakın beni!!beni hiç tanımayan seni ,seni tanımadan önceki ben :çokk seviyorum.