DUVAR

DUVAR
soğuktu gece, ve o yine çaresizdi. herşey, herkes yine sırt
çevirmişti gülen gözlerine. yürüdü, bir duvar bulup siper aldı
ciğerlerini, donduran kuzey rüzgarına karşı.ah bir tane
sigarası olsaydı...
düşünmek istemedi, yorulmuştu düşünmekten,
ve nasıl olsa düşündükleri,düşünecekleri hep onda kalıyordu,
sonra da düşünebilirdi. sakalını ovuşturdu. en son ne zaman
tıraş olmuştu ki..aman, boşversindi, durmadan geri gelip
çaresizliğini tekrar yüzüne vuracak değillermiydi. yutkundu,
bir an tekrar hatırlamaktan korktu geçmişini ve son anda
dizginledi anılarını, müsait değildi, yarın gelsinlerdi...hem
onlara sunacak birşeyi yoktu yine, belki yarın olurdu...bir
kedi fırladı önüne aniden, korktu ve küfretti...neden korkmuştu
ki, anlam veremedi, arananlar listesinden adı silineli çok
olmuştu, artık o zararsızdı, sindirilmişti. birşey
yapamazdı...ne gereği vardı listeyi işgal etmesinin...ayak
sesleri duydu bu düşünceler meşgul ederken arayıp durduğu
aklını...soğuğa karşı iyice gizlenmiş bir bedene ait iki çift
göz gördü. acıma duygusunu sezdi, eğdi başını...aslında bunu
yaparken o gözler biliyormuydu ne kadar acımasız
olduklarını...iyice sindi duvarın dibine, ne kadar da soğuktu,
oysa geçen kış hiç bu kadar üşümemişti...hiç bu kadar
acıkmamıştı...birden acımasız gözlerin sahibi, yarım sigarasını
attı, kalktı hemen ve aldı sigarayı. tam bir nefes çekecekken
birden sigara yokoldu elinden, yine sokağın ortasında belirdi. o
devamlı aldı, sigara durmadan kaçtıp gitti sokağa...durmadan
koştu peşinden sigaranın tüm gece, durmadan...gün doğduğunda,
sokakta bir çocuk sesi yankılandı. duvarın orada birşey yatıyor
dedi annesine ...o bunu asla duyamadı...