Ilişki

Yapılan en büyük hata, sevgilinin ideal kalıplara konmasıdır. Üzerine toz dahi konmasını engelleyip sonra da kendi gözümüzde mükemmel yapmaktır. Kendimiz mükemmel bir sevgili yaratırız gözümüzde, hiç hata yapmayan, dünyalar güzeli, ne kadar da iyi, hem de her konuda, en iyi aşık, en romantik şair, en atlet vücut, en güzel kokan ten, en güzel bakışlar, vs.
Oysa görmek gerek onun da insan yönünü, birazcık Aydan indirip te topluma katmak gerek, işte gör bak o zaman aslında nasıl bir birey, hatalarını, sevimsizliğini, riyakarlığını, yalanlarını yakalamak gerek hem de yüzüne vurarak haykırmak gerek, işte yavaş yavaş gözündeki bozukluk düzelmeye başladı, sevgilin He- Man değilmiş ondan güçlüleri de varmış, Don Juan da değil, bak daha romantikleri de varmış...
Ama, ama işte böyle olmuyor, içimizdeki kahramanımızı, prensesimizi yaratma isteği galip gelerek kendi kendimizi büyülüyoruz çoğu zaman, ondan sonra da başlıyor aşk acısı, görüldüğü gibi Mazoşizm doğamızda var aslında, aşık olduğumuz şey aşık olmanın, aşkın kendisi, başka birşey değil, yoksa insanoğlu çok da bağlanılacak bir canlı değil