şiir

Durup dururken bakıp da yalnızlığıma
Seni haykırırdım, bıraktın beni
Geçip giden gemilerle de paylaştım ama
Biliyordum beni gerçekten sevmediğini

Şimdi bir çocuk büyütüyorum içimde
Düşmanı sen dostu sen
En karanlıklarda, kaybolan yollarda
Klavuzu sen, aydınlığı sen

Çaresiz ruhumu bağlamışsın bir kere
Hangi anahtar açar paslı kilidini
Sen de sev benim gibi ama
Sevilme de gör ebeninkini

Allahım bu şiir niye böyle bitti yav ne güzel yazıyodum romantik romantik araya iş girdi nerde kalmıştım diye baktım ki ne göriim neyse