Lanet olsun!!!

Lanet olsun sana...Nefes alan bir ölü yarattın...Umrunda olmamak ne kadar koyuyor bana biliyor musun bunu? Sırt dönülmüş, kullanılmış bir mendil gibi yere atılıp üstüne basılmış olmak nedir biliyor musun? O masum yüzünün ardındaki zeki şeytanı görememiş olmam ne büyük kayıp...hayatım.... "Yeter!!!!" demem bir işe yaramadı ben tam tersini düşlerken. Gitmedin aklımdan işte..defolup gitmedin..benim için bunu bile yapmadın, tıpkı veda etmediğin gibi.. O otobüs durağında yalnız beklerken midemdeki alev topunu, kalbimdeki kurumuş kan kırıklarını nasıl anlatabilirim ki sana? Her gece uyumadan önce, son kez yatağa giriyor olmayı dilediğimi nasıl anlatabilirim? Her nefeste içime çektiğim şeyin aslında sigaramın dumanı değil de senin bıraktığın o sisli benliğim olduğunu nasıl anlatabilirim kendime, sana, herkese.. Hayır bu bir takıntı değil, bu hayatımın anlamıydı.. Şimdi ise yaşamak bir takıntı oldu sadece.. Bir gün intikam denilen o ironik duyguyu tattığımda, ellerimdeki kanın sıcaklığını hissedebilmek için yaşamak...hayır.. Nasıl zarar verebilirim ki hayatın tek anlamına..gerçeğe.. Gerçek diyince aklına ne geliyor? Benim gibi yüzüne yediğin tokatlar mı? Yoksa bir pişmanlığın yaşam boyunca bıraktığı iz mi? Yanılıyorum sanırım..bu kadar acı verici olmalıydı gerçekten.. Sürekli, dayanılabilir bir acı, evet işte bu.. Nefret ediyorum senden, seninle tanıştığım güne, savaştığım ve seni öldüremediğim için kendime lanet olsun!!!!!