pencere

Delicesine yağmur yağıyor dışarıda..Sanki her damla içimi yakıyor.Camdan izliyorum sokağı.İnsanlar bir yerlere koşuşturuyorlar, acele içindeler.Sanki nereye gittiklerini bilmezcesine yürüyorlar...Yüzlerine takılıyor gözlerim.İfadesiz bir surat ve anlamsız bakışlar.Hepsi bu...Oysa ki bn bunları istemiyordum.Bakışlarından yüreğini okumak istiyordum insanların.Gözlerine baktığımda o sıcaklığı hissetmek...Tekrar cama kaydı gözlerim: Neydi insanları bu kadar soğuk yapan?İyi niyetten uzak, yalanlarla dolu ve kibirle kaplanmış yürekler...Ne kadar safmışım onları kendim gibi sanarken.Onlara iyi niyet tepsisinde yüreğimi sunarken... Ya da onlarmı cok duygusuzdular bu kalbi acımasızca hırpalarken?!