Şeytan Ayetleri 3*

Çok zaman önce buradan çok uzak bir yerde insanlar yaşıyorlardı. Belki de çok zaman sonraydı. Anlatılamayacak bir durumdur bu. Zamanın yenik düştüğü bir yer ve insanların bambaşka şeyler düşünüp hissettiği bir diyardı.

Kimse yaratmamıştı onları. Kralları yoktu. Onları dine davet eden papazları ve imamları da yoktu. Sadece kendilerine özgü yaşamları, doyasıya yaşadıkları samimi duyguları vardı. Oraya cennet diyebiliriz. Ama tanrıya ait değildi. Çünkü tanrı henüz yoktu. Mutluydular doyasıya. Ta ki o gelene kadar.

İnsanın elementlerinde olan, kıskançlık, öfke, kin gibi negatif duyguları bünyesinde barındıran bir enerji yığını… Biz ona şeytan diyelim. Ama onu tanrı yaratmış değildi. O insanlara ait bir şeydi. İnsanların içindeydi.

İnsanlar yavaş yavaş dağılmaya başladılar. Kardeşlik bozulmaya başlamış ve dünya güçlünün güçsüzü ezdiği bir yer halini almıştı. Ama hiyerarşik olarak değil. Bu daha ilkelce bir şeydi. Ve güçsüzlerin bir kurtarıcıya ihtiyaçları vardı.

Hayal ettiler. Herkes aynı anda aynı şeyi istiyordu. Keşke diyorlardı bizi yaratan bir şey olsa ve bizi korusa o yüce şey. Hayal ettiler.

Ve insan tanrıyı yarattı. Ama o zamandan sonrası için değil, öncesi ve sonrası için. Tanrı olmasını hayal etmemişlerdi, onları yaratmış olmasını hayal etmişlerdi. Böylece tanrı en baştan beri var oldu. İnsanların dünyası hiç varolmamış oldu.

Bunu bir tek Samael biliyordu.