Suda Mor

Ayyas » Cosmo Retro » Echoes » Suda Mor

Sayfa 1 - 2 1 2 >

Suda Mor

Published by boğuk
27-01-2006

Suda Mor

Beraber suya girdik. Soğuktu. Üşüyordum. Üşüyordun. Su boyumuzu geçmiyordu. Henüz. Yüzmeyi bilmiyordun. Su derin değildi. Ben de bilmiyordum. Ellerini ver, dedim. Kapat gözlerini. Boylu boyunca uzandın suya, yüzüstü. Çırp ayaklarını! Korkma, ellerini tutuyorum. Benimlesin. Hadi ama, güven bana!

Yüzdün. Ellerini kenetlemiştin benimkilere. Mordu ellerin, sıkmaktan, soğuktan. Yumdun gözlerini. Deliler gibi ayak çırptın. Ben yürüdüm, sen yüzdün. Yüzdüğünü sandıkça daha çok çırpındın. Ellerin bendeydi. Ayakların suda gitti geldi. Dümen bendeydi, pervane sende.

Haklısın. Yoruldun. Soluk soluğaydın da diyemedin. Duymadım, duyumsamadım. Bilmek istemedim, inanmaya hazır değildim.

Çırpınmaya devam ettin. Ayaklarından güç alabiliyordun da ellerin beceriksizdi. Bensiz yersiz yönsüzdün. Öyle sandın. Öyle ki, aslında tüm gücün benden geldiğini sandın. İnanmıştın. Ellerini bıraktım. Buna daha çok inan, bana daha çok sarıl diye. Açtım kollarımı iki yana, gel hadi durma gel, dedim. Olanca gücünle çırpındın. Bana doğru. Bana ihtiyacın olduğuna o denli inanmıştın ki!

Her bana yaklaştığında bir adım geri attım ben de. Gelebilecek miydin? Gelmek istedin mi’sini düşünmeden bunu bekledim. Öyle baktın ki… Galiba geleceğini bilmemden uç veren bir şımarıklıkla hep bir adı daha geri gittim. Nefes nefese kaldın. Boğulurcasına. Adımı söyledin. Sayıklarcasına. Gel, dayanamıyorum, boğuluyorum dedin. Küçümsedim. Azar azar su yutuşunu, suya gömülüşünü izledim. Seni ben öldürdüm. Ağladıkça suları yükselttim, daha derinlere gömüldün. Artık uzaksın, çok uzak.

Şimdi yoksun ya, kıyıya kadar bana kim ayak çırpacak? Sessizlik. Su. Mor dudaklarda buruk bir tebessüm.

Yazar

boğuk

kendinibulmayaçalışankişi

Üyelik Tarihi: Jan 2006

Mekan: Ankara ve İstanbul

#1 Gönderen deeppurple on 28-01-2006, 18:09

çok güzel olmuş

#2 Gönderen hellori on 28-01-2006, 19:20

çok güzel olmuş gerçekten

elllerine sağlık

#3 Gönderen yüksek sadakat on 28-01-2006, 21:52

wayy be

#4 Gönderen Sarsansarsan on 28-01-2006, 22:01

Başarılı..

#5 Gönderen cesur2 on 29-01-2006, 08:37

bir o kadar da ilginç

#6 Gönderen kkelebekk on 29-01-2006, 12:15

Bravo

okuduğum en dayanılmaz yazılardan biri
eline sağlık
basit bi hikaye gibi görünen ama binlerce bulgu taşıyan bişi..
cidden çok etkilendim

#7 Gönderen boğuk on 29-01-2006, 16:30

Çok teşekkür ederim ilginiz ve yorumlarınız için!
Beni cidden yüreklendirdiniz, başka yazılar da yazacağım.

#8 Gönderen hellori on 29-01-2006, 17:23

yaz tabi kim tutar seni

#9 Gönderen Little Devil on 30-01-2006, 06:52

eferin eferin çok hoş valla..

#10 Gönderen scarecrow on 30-01-2006, 09:36

Öykünü okuduktan sonra seni benim fake'im sanmaları bana gurur verdi açıkçası. Gayet başarılı bir öykü olmuş. Cem Mumcu da görse kıskanırdı herhalde benim gibi.

#11 Gönderen boğuk on 30-01-2006, 19:47

Cem Mumcu'ya bayılırım, sanırım profilime de yazmıştım. Çok teşekkür ederim! Bu arada yazacaklarımın olumsuz yanlarını da eleştirirseniz ("şu kelime olmamış, burada anlatım bozukluğu var" gibi) beni çok sevindirirsiniz. Teşekkürler ilginiz için.

#12 Gönderen Black_Wolf_14_14 on 30-01-2006, 20:01

Olaylara dışarıdan bakabilen biri olarak yazıyı okudum ve önemli yerlerini not almaya çalıştım. Bir baktım ki yazının hepsini almışım. Daha doğrusu alıyordum ama seçici oldum ve en iyilerini aldım diğer bir deyişler önemli veya anıları olanlar.

-Mor
-Üşüyorum
-Güven bana(!)
-Dümen bendeydi pervane sende
-soluk soluğa
-Bilmek istemedim,inanmaya hazır değildim.(bildirmeye çalıştım söz verdim ama sen bozdun sözü'm'ü. ilk defa sözümü bozdum ama sen anlamadan bitmezdi değil mi?kötü de olmadı ha?)

***Çırpınmaya devam ettin. Ayaklarından güç alabiliyordun da ellerin beceriksizdi. Bensiz yersiz yönsüzdün. Öyle sandın. Öyle ki, aslında tüm gücün benden geldiğini sandın. İnanmıştın. Ellerini bıraktım. Buna daha çok inan, bana daha çok sarıl diye. Açtım kollarımı iki yana, gel hadi durma gel, dedim. Olanca gücünle çırpındın. Bana doğru. Bana ihtiyacın olduğuna o denli inanmıştın ki!

Her bana yaklaştığında bir adım geri attım ben de. Gelebilecek miydin? Gelmek istedin mi’sini düşünmeden bunu bekledim. Öyle baktın ki… Galiba geleceğini bilmemden uç veren bir şımarıklıkla hep bir adı daha geri gittim. Nefes nefese kaldın. Boğulurcasına. Adımı söyledin. Sayıklarcasına. Gel, dayanamıyorum, boğuluyorum dedin. Küçümsedim. Azar azar su yutuşunu, suya gömülüşünü izledim. Seni ben öldürdüm. Ağladıkça suları yükselttim, daha derinlere gömüldün. Artık uzaksın, çok uzak.***

Sen yanlış inanmışsın ya da ben öyle gördüm, böyle konuştum onunla. Bu kadar çırpındı mı bilemem ama şimdi boğulduğu suyun üstünde yürüyor. Sen başladın batmaya,çırpınmaya. Son paragrafta toplamışsın aslında hepsini. Pervanen olmadığı için. Hayır, kendi kendine yetemediğin için...

#13 Gönderen scarecrow on 30-01-2006, 20:07

Alıntı: boğuk

"duymadım"dan sonra "duyumsamadım" demen gereksiz olmuş.

#14 Gönderen mourners on 26-02-2006, 02:58

super,beni sen oldurdun...

#15 Gönderen kkelebekk on 26-02-2006, 11:41

ben 2. yorumumu yazmadan duramıcam süpperdi ya cidden çok etkilendim ve defalarca okudum...

#16 Gönderen RauL on 02-03-2006, 00:10

Tek keLimeyle mukemmeL bi yazi.. TebrikLer!

#17 Gönderen swat on 02-03-2006, 02:32

mükemmel