Karlı gece düşleri

Kör karanlığın içinde parlayan karla kaplı, bembeyaz bir şehir.
Penceremden seyrediyorum bu beyaz boşluğu.
Öyle dalmışım ki, kaybetmişim fondaki müziği.
An gelipte düşüncelerimin ayazda donduğu anda,
Seni görüyorum uzakta, kar beyazı yolda,
Usul usul, ağır adımlarla yaklaşıyorsun.
Hafifçe aralayıp bahçe kapısını,
Pamuk tarlasına dönmüş bahçeye seğirtiyorsun nazikçe.
Yeri kaplamış pürüzsüz güzelliği bozmadan,
Sessiz sedasız geliyorsun. Tıpkı gidişin gibi.

Şehrin ışıkları kayboluyor gözlerimde
Sadece beyaz bir silüet görebiliyorum buğulu bakışlarımla
Kapıya yaklaştıkça kararıyor görüntün
En son gördüğüm şeyse gelinliğinin dantelleri oluyor sadece.
Kararan gözlerim mi yoksa tükenen mum mu umutlarım gibi
Anlamakta zorlanıyorum, sadece sana odaklanmış aklım.
Gözlerimi kırpıştırıyorum seni tekrar görebilmek için
Görebildiğim ise sadece boş, bembeyaz yollar, yollar...

Ömrümü tükettiğim yollar. Döner diye beklediğim yollar.
Her seferinde seni gördüm diye deli gibi kapıya koşup,
Kendimi zor bela attığım yollar.
Sağa sola koşturupta seni yine bulamadığım
Ama gördüğümden emin olduğum yollar.
Boynum bükük evime döndüğüm yollar.
Bizi ayıran yollar.