Dokun

Neden? Neden bütün bu yorgunluk? 3 yanlış bir doğruyu götürdü işte, ne kaldı elinde, elimde?
Böyle başlamamıştık bu işkenceye.. Hatırlıyorum her ne kadar acı verse de. Belki iyi değildi herşey, ama bu kadar da yaralayıcı olmaması gerekirdi..senin için..benim için.. Kim mi daha fazla yaralandı? Bu bir oyun değil, kazanan kaybeden yok..suçlu da arama.. Sonucu olmayan bir problemdi bizimkisi, kaç bilinmeyenli olduğu bile belli olmayan bir denklemdi.. Sen yine döndün o büyük dünyana.. Ben mi? Hala kendi küçük dünyamı genişletmeye uğraşıyorum zavallıca..sensiz..
Düşünme bunları sen, üşüme bunları aklına getirdiğinde. Damarlarından kanın çekiliyormuş hissini hiç yaşama.. Kendine de zarar verme, sevenlerin var senin..onları düşün..onların seni düşündüğünden fazla, herzamanki gibi.. Ve gerçekten sev sen de birilerini.. Belki o zaman gözlerini kapattığında o ağlayan erkek silüetini görmezsin, kolaylaşır herşey..ya da kendini kandırabilirsin herşey unutulmuş gibi yaparak..
Unutulmadı sen de biliyorsun bunu, benim unutmadığını bildiğim gibi..unutulmayacak..ta ki bir daha birbirimize dokununcaya kadar.. O gerçekleşmemiş veda borcumuzu ödeyene kadar..