Paranoya

Korku… Vahşi kabusların derinliklerinde saklanan, onlara ilham veren, tanrıları yaratan, vahşet katılımının çağrısı ve bir numaralı öldürme sebebi. Tanrıyı korktuğumuz için yarattık ve aynı korku bize silah taşıttı bir öfke anında patlayacak. Yerliler korktukları için döndüler ateşin etrafında ve aralarındaki insanları kurban ettiler adını bile bilmedikleri tanrılara.

Korkuyorum. Bu korku bana bıçak taşıttırıyor, potansiyel katil durumuna sokuyor. Benim bıçağım diğerlerini korkuttukça daha çok insan taşıyor öldürmeye tasarlanmış aletleri, korku gittikçe büyüyor…

Bir katilim var. Onun elini omzumda hissederken korkuyorum, saplıyorum bıçağımı böğrüne. Ben onun katili oluyorum, o da benim… Hala korkuyorum geri dönerse diye İkinci kez öldüremem, ölemem… Yatağımda onu bekliyorum huzursuzca her gece.

Herneredeysen çık artık o adam! Senden korkuyorum senin için tehlikeliyim hala, benim için tehlikelisin. Özür dileyerek kurtulamam senden ama günah çıkarmak istiyorum artık…

Yabancıların gözlerine bakamaz oldum….