Aşk

Aşk… Hayata tutunmak ve bunun buruk acısıdır belki. Belki sadece acıdır. Acı çekmek için uydurduğumuz boktan bir bahanedir belki ciddi ciddi. Belki tek gecelik birşeydir. Ter, tatlı saç ve alkol kokuları arasında saklı bir şeydir. Belki de aşk birisidir. Aramızda dolaşan etten kemikten birisi… Bir adı vardır o kişinin ve eve gittiğinde azar işiten; yolda, trende, otobüste karşılaştığımız birisidir. Karşılaştığımızda yüzüne bakmadığımız ama sürekli hayatımızda olan birisidir. Onu her aşık oluşumuzda aşık olduğumuz kişiyle karıştırırız belki. Belki de hiç yoktur ya da sönmekte olan bir ateşin hafif kıpırtıları kadar cılız bir görüntüdür.

Her şekilde, her ihtimalde aşk zavallıdır…

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Alkol kokan bir gecede sahip oldum sana. Üşüyordum, sen de üşüyordun. Soğuk soğuk terleyen vücutlarımızla ısıttık birbirimizi acizce. Yarın sabah bunu unutmamanı söyleyen yalvarmalarım arasında hissettim aşkı. Gitmenden korktum senin korktuğun gibi. Daha fazla üşüdüm; yanımda senin olman ve pürüzsüz, sıcak tenin yetmedi beni ısıtmaya…
Sabah yoktun yanımda. Korktum hatırlamazsın diye, soramadım da. Sen de korktun. Her bakışmamızda kaçırdık gözlerimizi ürkekçe. Korkuyorduk, korktukça kirleniyorduk. Büyüdükçe korkumuz daha çok kaçıyorduk ve o korkunun ardında seviyorduk hala…

Hala korkuyoruz…

Ardından gelen yağmurlu günün tütün kokan efkarı içinde terketti beni aşk. Artık tamamen yapayalnızdım ağlıyordum. Ağladıkça kirleniyordum…