Gözyaşı Müzesi

Çılgınlığın kırık bir yansıması vardır. Çıldırmak ile hüzün arasında ise delice bir bağ kuruludur. Olan ile olması gerekenler arasındaki dağlarda kaybolmuş bir insanın delice bağlandığı hüzün, sonu olmayan gözyaşlarının ve gözyaşlarından yadigar bir öfkenin boşalışı ve o öfkenin yeniden gözyaşlarına boğuluşu olmuştur. Başında ve sonunda hüzün olan bir dönüşümün ustaca döktürdüğü gözyaşları hep biryerlerde gizlenir aslında. Yanaklardan aşağı süzülen sular yalnızca tuzlu bir sanrıdan ibarettir ve bu ilüzyon; onu yaratan gerçek ‘’gözyaşı’’ na adını vermiştir.

-----------------------------------------------------------------

Bilmem tanır mısınız bir prenses vardır kayıp bir ülkede. Yağmurlar vardır hep onun ülkesinde. Hiç dinmez yağmurlar. Orası gözyaşlarının ülkesidir. Her düşen gözyaşında yüreğine damlar bir acı ve ülkesine saklanır gözyaşları, prenses hep ağlar. Yüreğinde nice acılar, nice aşklar, nice ölümler vardır başkalarından yadigar. Yağmurlar hep yağar, prenses hep ağlar…

İşte o prensesin yüreğinin derinliklerinde camdan bir müze bulunur. Öylesine büyüktür ki bu müze günlerce yürüyerek sadece milyonda birini katedebilirsinz. Bu cam müzeni mistik loşluğunda kaybolmamak, ömrünü geri kalanını orada geçirmekten kurtulabilmek çok güçtür derinlere inildiğinde. Burası Gözyaşı Müzesidir. En derin kabuslardaki kadar gerçektir ancak bu müze. Ve prensesin yüreğindeki acı sıradan bir insanı çıldırtıp öldürecek büyüklüktedir.

Bir gün yolunuz düşerse gidin Gözyaşı Müzesi’ne ve size ait gözyaşlarını bulun. O zaman belki bir nebze olsun anlayabilirsiniz prensesin hislerini. Onu delirten bu acıyı… Ve o zaman hissedersiniz yağmurları yüreğinizde. O yağmurlar hep yağar, prenses hep ağlar…