Şikayetçiyim!

Tam arkamdan zehirli bir kurşun yaklaşıyor örneğin. Ne saçma değil mi, kurşunun zehire ihtiyacı mı var, deler geçer adamı. Bir aslanın kurbanını -ki bu kurban yavru bir zebra olabilir mesela ve olayın geçtiği yer de serengeti düzlükleridir muhtemelen- zehirleyerek öldürdüğü nerede görülmüş? Hangi yılanın yelesi var? Sonuçta kurşun zehirli işte, üstelik hediye paketi içinde geliyor, tam enseme konuyor sanki bir sinek gibi. elimle enseme şap diye indiriyorum şağlağı pof diye patlıyor kulaklarım is doluyor. Kulaklarım zehirlenmesin diye yoğurt sürüyorum.

Ne çok düşmanım var! Şimdi de plastik bir kılıç tahta bir ata binmiş geliyor. Bu atı ben almıştım pazardan. Annem süpürge sanmıştı. Nasıl da dört nala koşuyor, hayret! Mutfağa kadar koşup kapısından tezgaha uçuyorum, yuvarlanıp bir tencere kapağına sarılıyorum. Neyseki at huysuzlanıyor da kılıcı üstünden atıyor, kılıç kafa üstü yere düşüyor.

Kime ne kötülük ettim bilmiyorum, şimdi de bir ayna yürüyor üstüme. Dev aynası ama ufacık, kendimi zor görüyorum. Elimi yalayıp saçımı tarıyorum, çatayıp kırılıyor ayna, çirkin miyim ben o kadar aşk olsun!

Şikayetçiyim düşmanlarımdan. Bana çok komik saldırıyorlar.