özür dilerim diyeceğim duyamasanda

Sanıyordum ki hiç bırakmayacaksın beni. bekleyeceksin. usulca... her şeyime razı... sevgiye muhtaç bakışlarınla... ve ben anca sen gittiğinde anlayacağım seni ne kadar sevdiğimi. ölüyorum diye sessiz çığlıklar atardın ya gözlerinle... duyardım ben de duymazdım işte... önce düşünemedim nasıl artık olmadığını ve fark edince gerçeklerin en acısını... süzüldü iki damla yaş yanaklarımdan. binlerce yaşa değecek şekilde... suratım umutsuz ve çökmüş olacak. çünkü bana karşılaşmam gereken diğer gerçekleri de hatırlatacak. az mı sevmiştin beni, az mı yalvarmıştı hastalandığında, lütfen sev beni, diye. gözlerini hatırlıyorum şimdi. bana miras bıraktığı… hüznümü dağlayan... her daim ağlamaklı... sevgili... umutlu... ama kabullenmiş yakında öleceği gerçeğini. özür dilerim. seni istediğinde koynuma almadığım için... suyumu içtiğinde kızdığım için... kitap okumayı sana tercih ettiğin için... lütfen bir şeyler yap. biliyorum burada olmalısın hâlâ, hâlâ yanımda..

Özür dilerim, biricik kedim, sen beni bıraktığın için.
*12 yaşında dil altı kanseri yüzünden ölen kedim... asil bir kediydi. bir kedi nasıl olmalıysa öyleydi. bilemedim değerini.