belki bir gün

günün ışığa doyduğu bir öğle sonrası geleceksin, ben çalışma odasında, masanın başında, dalgın... Seni düşünüyorken yavaşça gireceksin, ellerinde akasya ya da sümbül...

ya da bir başka gün geleceksin, ben yine bekliyorken taraçada seni, veya bir başka sen gelecek bana, hiç beklemediğim biri gibi...

eninde sonunda geleceksin, sonbaharda, nisanda ya da ocak... bir bekleyişi bitirerek, tam da... bir rüyayı gerçekler gibi bakarak...

bahçeden içeri gireceksin, elinde bir tutam çiçek tohumu... kalbime yavaşça ekeceksin, yıllardır senden umduğumu

bir gün elbet geleceksin, güneş ufka değmiş olacak, karanlık şalının altından billur, bir gülümseme akacak, (geceye doğru, ve ben yıldızları bir çırpıda gözlerinin yerine koyacağım, yüzünün derin bir yansıması gibi... saçlarını bir şelaleye benzeteceğim, sonra ufak bir tebessümünle, belki, öleceğim.)

güneş ufka değmiş olacak